Samad Vurgun · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Vaxtsız əcəl, get o yanda dayan, dur,Qürbət eldə can vermərəm ölümə!
Həyat fəlsəfəsiQuşlar qatar-qatar ellərdən keçər,Bəşər nəsil-nəsil dünyadan köçər;
Şairin ölümüİndi xəbər verim oxucuma mənXəyalı küsdürən bir faciədən:
LeylaI**Bu ad şairlərə çoxdan tanışdır,
Allahyar CavanşirəAğır yatan ovçu dostum,Gözlərini aç daha,
Bahar və mənBahar nə xoş gəlir, ruha dad verir.Xəyala, duyğuya qol-qanad verir;
Acı gülüşlərSən ey altun qəfəslərdə xumarlanan, süzulən,Bilirmisən hüsnünlə hankı qəlbdir üzülən?
Rot frontGözlərim sancılarkən bu bayrağın rənginə,İçimdə dalğalardan gurultu qopdu yenə...
AzərbaycanÇox keçmişəm bu dağlardan,Durna gözlü bulaqlardan;
BülbülBülbül! Səhər-səhər qonaq budağa,Günəşin eşqinə bir dastan qoşaq!
XəyalBir axşam dırmandım bir dağ başına,Vuruldum dünyanın bahar yaşına.
Onu görürkənAlovlan, ey könül, yenə alovlan!Bu gün lap dəyişib o günkü canan.
Ölən şeirlərimİncə bir bahar buludunn andıranvə gəncliyi
HəsrətBiz ayrılan zaman demişdin ki, sən: -Bir də bu yerlərə gələcəkmisən?
SərgüzəştBir tərəfdə düyün, bir tərəfdə yas,Böylə keçinmişdir dilsiz əsrlər.
Samur çayıBizim Qafqaz dağlarından şırıl-şırıl süzülən,Çəmənlərin gərdəninə inci kimi düzülən,
Azərbaycan balasıŞair Nizaminin gözəl vətəni,Qoynunda bəsləyib böyütdü səni.
Salam, MoskvaBaşında tufanlar qopandan bəriSəkkiz ay görmədim heç üzünü mən
İlk bahar və mənYenə yaşıl don geyinmiş çəmənlər gülür,Təbiətdən ilham alıb ötür qumrular,
A "Dostlar"Yetər bu ayrılıq, bu fitnəkarlıq.Fitnənin axırı nədir, a "dostlar"?
Axar çaylarYaz gələndə daşıb gələr,Dağı-daşı aşıb gələr,
Hürmüz və ƏhrimənAzərbaycan, gözəl bir yaz… Həyat bolluq, işıq çoxdur,Qaranlıqdan, əsarətdən, xəyanətdən nişan yoxdur.
BəlkəDeyirlər Şəkinin bu yaxın dağıBəsləmiş bir maral-hər qəlbə yağı.
ŞeirO axşam gəldim sizə,Nə hörmət etdin bizə?
Aşığın dərdiMən səni görmüşəm on beş ıl əvvəl,Dilində bir qoşma, bir dərdli qəzəl,
Böyük ədibDöydü qapımızı bir acı ruzgar,Durdu insan qəlbi, öldü sənətkar...
Təbriz gözəlinəÇox da fikir vermə danışıqlara,Bilirəm, ürəyin mənə bağlıdır...
Aşıq qardaşımaGəl qələm götürüb, qoşa saz tutaq.Süsənlər, sünbüllər, güllər bizdədir;
Dağlar (Binələri çadır-çadır)Binələri çadır-çadırÇox gəzmişəm özüm, dağlar!
Dərman verin!Mənə dərman, dərman verin, qəlbim yanmasın,Günəş təbim şölə çəkib alovlanmasın…