Khaqani Shirvani
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
امشرب الخضر ماء بغداداو نار موسی لقاء بغداد
Arabic poem 8رضع الموالی غیاث الخلق طراسیحمی الخلق عن سخط الرفیع
Ghazal 7به سر کرشمه از دل خبری فرست ما رابه بهای جان از آن لب شکری فرست ما را
Ghazal 8گر، نه عشق او قضای آسمانستی مرااز بلای عشق او روزی امانستی مرا
Ghazal 16به یکی نامهٔ خودم دریاببه دو انگشت کاغذم دریاب
Ghazal 28از کف ایام امان کس نیافتوز روش دهر زمان کس نیافت
Ghazal 29زآتش اندیشه جانم سوخته استوز تف «یا رب» دهانم سوخته است
Ghazal 36مرا دانهٔ دل بر آتش فتاده استاز آن نعرهٔ من چنین خوش فتاده است
Ghazal 62گر هیچ شبی وصل دلارام توان یافتبا کام جهان هم ز جهان کام توان یافت
Ghazal 72هر که در عاشقی قدم نزده استبر دل از خون دیده نم نزده است
Ghazal 92صد یکِ حسن تو نوبهار نداردطاقت جور تو روزگار ندارد
Ghazal 227دَردی که مرا هست به مرهم نفروشمور عافیتش صرف دهی هم نفروشم
Ghazal 264تا من پی آن زلف سرافکنده همی دارمچون شمع گهی گریه و گه خنده همی دارم
Ghazal 338چه کردهام که مرا پایمال غم کردیچه اوفتاد که دست جفا برآوردی
Qasida 20شاهد سرمست من صبح درآمد ز خوابکرد صراحی طلب، دید صبوحی صواب
Qasida 50آن مصر مملکت که تو دیدی خراب شدو آن نیل مکرمت که شنیدی سراب شد
Qasida 53ای دل، به سرِ مویی، آزاد نخواهی شد.مویی شُدیَ انْدَر غَم، هم، شاد نخواهی شد.
Qasida 93از همه عالم کران خواهم گزیدعشق دل جویی به جان خواهم گزید
Qasida 140عافیت را نشان نمییابموز بلاها امان نمییابم
Qasida 143من کیم باری که گوئی ز آفرینش برترمکافرم گر هست تاج آفرینش بر سرم
Qasida 162تا رقم حسن تو زد آسماننامزد عشق تو آمد جهان
Qasida 166اکنون که گشاد گل گریباندست من و دامن گلستان
Qasida 217خاکِ سیاه بر سرِ آب و هوای ریدور از مجاوران مکارمنمای ری
Rubai 3دل خاص تو و من تن تنها اینجاگوهر به کفت بماند و دریا اینجا
Rubai 5عشق تو بکشت عالم و عامی رازلف تو برانداخت نکونامی را
Rubai 9پذرفت سه بوس از لب شیرین ما رایک شب به فریب داشت غمگین ما را
Rubai 12سنگ اندر بر بسی دویدیم چو آببار همه خار و خس کشیدیم چو آب
Rubai 23آب جگرم به آتش غم برخاستسوز جگرم فزود تا صبر بکاست
Rubai 30چه آتش و چه خیانت از روی صفاتخائن رهد از آتش دوزخ هیهات
Rubai 38از هر نظری بولهبی در پیش استما غافل از الاعجبی در پیش است