Ghazal 3254

جوهر می ز رگ ابر مثنی گردداز شفق رنگ می لعل دو بالا گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3274

منحرف از نگه آن قبله ابرو گردداین ترازوی سبکروح به یک مو گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3279

دولت حسن ز خط زیر و زبر می‌گردداین ورق از نفس سوخته برمی‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3300

سالک از منزل نزدیک شکایت داردشوق را سست کند ره چو نهایت دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3307

خصم را عقل مقید به تحمل داردسیل را ریگ مسخر به تنزل دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3313

سالک امید نجات از دل روشن داردمرغ زیرک نظر از خانه به روزن دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3324

دل آگاه ز تن فکر رهایی دارداز رفیقی که گران است جدایی دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3327

دل و دین و خرد و هوش مرا صهبا بردحاصل عمر من این سیل گران یکجا برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3340

پای بر چرخ نهد هرکه ز سر می‌گذردرشته چون بی‌گره افتد ز گهر می‌گذرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3371

اوست عاقل که درین غمکده صهبا نخوردروی دست از قدح و پای ز مینا نخورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3382

عشق اول به دل سوخته آدم زدمایه ور شد ز دل آدم و بر عالم زد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3384

هرکه در دامن ارباب نظر دست نزدغوطه زد در دل دریا، به گهر دست نزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3386

نیست ممکن دل آشفته به سر پردازدبید مجنون به سرانجام ثمر پردازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3397

در حریمی که گل روی ایاغ افروزدخار در دیده آن کس که چراغ افروزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3398

عشق در سینه خس و خار تمنا سوزدآرزو را به رگ و ریشه دلها سوزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3420

چشم عاشق پی جانان به پریدن نرسددل صیاد به آهو به تپیدن نرسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3423

پیش مژگان درازت که هدف خواهد شد؟چون تو بر یک طرف افتی که طرف خواهد شد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3438

چشم ناقص گهران بر زر و زیور باشدزینت ساده دلان پاکی گوهر باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3442

نیست در دست مرا غیر دعا، خوش باشدگر خوشی با من بی برگ و نوا خوش باشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3445

نقد روشن‌گُهران در گرهِ غم باشدسور این طایفه در حلقهٔ ماتم باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3454

چشم بیدار چراغ سر بالین باشدخواب در پله مرگ است چو سنگین باشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3464

دل پیران کهنسال غمین می باشدقامت خم شده را داغ نگین می باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3465

چهره زرد، مرا ساغر زر می بخشدسینه چاک، مرا فیض سحر می بخشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3472

عاشقان را دم تسلیم نفس می رقصدمرغ آزاد چو گردد ز قفس می رقصد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3491

تا به تعظیم نهال تو ز جا برجستندسروها یکقلم از پای دگر ننشستند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3495

ما به ساقی و حریفان به شراب افتادندما به سرچشمه و یاران به سراب افتادند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3497

قسمتی در خور هرکس چو ز اول دادندبیقراری به من و خواب به مخمل دادند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3502

از لب خشک مهیا لب نانم کردندفارغ از نعمت الوان جهانم کردند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3516

حال من از نظر یار نهان می دارندخبر مرگ ز بیمار نهان می دارند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3534

دل نازک به زبان بازی مژگان چه کند؟سپر آبله با خار مغیلان چه کند؟

Saib TabriziGhazal1 min