Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
جمعی که ره به چشم و دل سیر بردهاندبیچشمزخم راه به اکسیر بردهاند
Ghazal 4142آنان که دل ز کینه سبکبار کرده اندبالین و بستر از گل بی خار کرده اند
Ghazal 4164عاشق که حرف عشق به اغیار می زندآبی به روی صورت دیوار می زند
Ghazal 4174محبوس آسمان چه پروبال واکنددر زیر سنگ سبزه چه نشو ونما کند
Ghazal 4183مخمور را نگاه تو سرشار میکندبدمست را عتاب تو هشیار میکند
Ghazal 4213بعد از فنا ز هستی ما شور شد بلنداز چوب دار رایت منصور شد بلند
Ghazal 4217اول ثنای عشق فصیحان اداکنندآری طعام را به نمک ابتدا کنند
Ghazal 4230آمد بهار وخلق به گلزار می رونددیوانگان به دامن کهسار می روند
Ghazal 4251کی یاد زلفش از دل بی کینه می روداز یاد طفل کی شب آدینه می رود
Ghazal 4256چینی اگر ز سنبل زلف تو وا شودخون از دماغ مشک روان درختا شود
Ghazal 4276گفتار صدق، مایهٔ آزار میشودچون حرف حق بلند شود دار میشود
Ghazal 4277دل روشن از ریاضت بسیار میشودآهن ز صیقل آینهرخسار میشود
Ghazal 4278از یاد وصل، دیده من سیر میشودمهتاب در پیاله من شیر میشود
Ghazal 4286از خط نگاه پردگی دیده می شودمژگان شوخ، سبزه خوابیده می شود
Ghazal 4298از خط گرفته آن مه تابان نمی شوداین مور بار دست سلیمان نمی شود
Ghazal 4305در دل کسی که راه هوا وهوس دهدآیینه را به دست پریشان نفس دهد
Ghazal 4316از پیچ وتاب عمردرازم بسر رسیدتا ریشه ام چو رشته به آب گهر رسید
Ghazal 4320از نغمه پرده مطرب دستانسرا کشیددام پری شکار به روی هوا کشد
Ghazal 4335هر لحظه ترا حسن به صد رنگ برآرداز دست تو دل کس به چه نیرنگ برآرد
Ghazal 4348پروای خط آن غنچه مستور نداردشکرخبر از قافله مور ندارد
Ghazal 4353صبح ازل این طرف بنا گوش نداردشام ابد این زلف سیه پوش ندارد
Ghazal 4356آن سنگدل از شکوه ما باک نداردآتش غمی از ناله خاشاک ندارد
Ghazal 4394زان سفله حذرکن که توانگرشده باشدزان موم بیندیش که عنبر شده باشد
Ghazal 4418سوز دل عاشق ز تماشا ننشینداز باد بهار آتش سوداننشیند
Ghazal 4423با روی تو آیینه روشن چه نمایدبی چهره گلرنگ تو از گل چه گشاید
Ghazal 4424داغ از جگر سوختگان دیر برآیدخورشید ز مغرب به قیامت بدر آید
Ghazal 4429حرفی که ازان لعل گهربار برآیدرازی است که از مخزن اسرار برآید
Ghazal 4433آهی که ز دلهای هوسناک برآیددودی است که از بوته خاشاک برآید
Ghazal 4441خورشید اگر از چشم کسان آب گشایدرخساره گلرنگ تو خوناب گشاید
Ghazal 4444با تنگدلی از لب خندان چه گشایداز خنده سوفار ز پیکان چه گشاید