Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
خنده بر حال گرانباران دنیا می زنماز سبکباری چو کف بر قلب دریا می زنم
Ghazal 5395چند روزی از در میخانه سروا می زنمپشت دستی بر قدح، سنگی به مینا می زنم
Ghazal 5398همتی یاران که جوشی از ته دل می زنممی شوم طوفان، به قلب عالم گل می زنم
Ghazal 5407برق آهی کو که رو در خرمن گردون کنماین گره را باز از پیشانی هامون کنم
Ghazal 5429تاخط شیرنگ آورد از دو جانب سر به هممی زند حسن سبک پرواز بال و پربه هم
Ghazal 5438در ره باطل ز پا چون نقش پا افتادهایمکعبه مقصد کجا و ما کجا افتادهایم
Ghazal 5460ما به چشم کوته اندیشان چنین آسوده ایمورنه در هر کوچه ای پای طلب فرسوده ایم
Ghazal 5483نظر تا باز کردم بر رخش بار سفر بستمبه یک نظاره چشم از روی آتش چون شرر بستم
Ghazal 5496زغفلت عمر خود را چون قلم صرف سخن کردمندید از برق نی ظلمی که من بر خویشتن کردم
Ghazal 5530برو ساقی که من در جام صهبای دگر دارمپری در شیشه از آیینه سیمای دگر دارم
Ghazal 5561چنان برد اختیار از دست آن سرو قباپوشمکه آید در نظرها خشک چون محراب آغوشم
Ghazal 5570نه از جام دگر هر دم درین میخانه سرگرممکه چون خورشید تابان من به یک پیمانه سرگرمم
Ghazal 5572اگر آرد برون آن دلستان سراز گریبانمبرآرد صد بهشت جاویدان سر از گریبانم
Ghazal 5595نشست از آسیای چرخ گرد شیب بر رویمسفیدی می کند راه فنا از هر سر مویم
Ghazal 5668ما ز بیقدری اگر لایق دیدار نه ایمقابل منع نگاه در و دیوار نه ایم
Ghazal 5685پیش دل شرح زر و گوهر دنیا چه کنیمعرض خر مهره دجال به عیسی چه کنیم
Ghazal 5725درین سفر که توکل شده است راهبرمیکی است نسبت زنار و توشه با کمرم
Ghazal 5732چنان که نیل بود مانع رسیدن چشمبه خط رخ تو امان یافت از گزیدن چشم
Ghazal 5747چه دست در خم آن زلف دلنواز کنمبه ناخنی که ندارم چه عقده باز کنم
Ghazal 5748بر آن سرم که وطن در دیار خویش کنمتأملی که ندارم به کار خویش کنم
Ghazal 5762هوالغفور ز جوش شراب میشنومصریر باب بهشت از رباب میشنوم
Ghazal 5763پیام دوست ز باد بهار میشنومز چاک سینه گل بوی یار میشنوم
Ghazal 5782سر بر فلک ز همت والا کشیده امتسبیح را ز دست ثریا کشیده ام
Ghazal 5794چون زلف دست بر کمر یار یافتمسر رشته نزاکت ز نار یافتم
Ghazal 5799بی خواست بس که بار دل گلستان شدمبی اعتبار در نظر باغبان شدم
Ghazal 5801موی میان نبود که من همچو مو شدمبیرنگ بود حسن که یکرنگ او شدم
Ghazal 5814تیغ برهنه را به بغل تنگ می کشمچون ساغری ز باده گلرنگ می کشم
Ghazal 5833از دست رفت فرصت و ما پا شکسته ایمدر راه آرمیده چو منزل نشسته ایم
Ghazal 5834عمری است ما لب از طمع خام بستهایماز صبر سنگ بر دل ناکام بستهایم
Ghazal 5840جا در سیاه خانه سودا گرفته ایماز دست لاله دامن صحرا گرفته ایم