Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دل از گفتار ناسنجیده بی آرام می گرددکه شکر خواب، تلخ از مرغ بی هنگام می گردد
Ghazal 2905توانگر در دل از سامان خود آزارها داردبه قدر فلس، زیر پوست ماهی خارها دارد
Ghazal 2922به ذوقی تکیه بر شمشیر جسم لاغرم داردکه شبنم در کنار گل حسد بر بسترم دارد
Ghazal 2926مرا نازک نهالی قصد جان ناتوان داردکه تیغش جوهر از پیچ و خم موی میان دارد
Ghazal 2928مه ناشسته رو کی رتبه دلدار من دارد؟که با آن تازگی گل حکم تقویم کهن دارد
Ghazal 2956عرق رخسار آن خورشید طلعت برنمیداردکه چشم از پشت پا نرگس ز خجلت برنمیدارد
Ghazal 3041کجا بی باده زنگ از خاطر اندوهگین خیزد؟چسان این سبزه خوابیده بی آب از زمین خیزد؟
Ghazal 3043مرا از دل زقرب خط دلبر دود می خیزدزرشک خضر از جان سکندر دود می خیزد
Ghazal 3068که ساکن در دل ویرانه ما می تواند شد؟که غیر از بیکسی همخانه ما می تواند شد؟
Ghazal 3071چنین گر آتشین از باده آن رخسار خواهد شدزجوش مغز، سربسیار بی دستار خواهد شد
Ghazal 3085بهشت و دوزخ ما هجر و وصل آن پسر باشدصراط مردم باریک بین موی کمر باشد
Ghazal 3105ز فرمان قضا گردنکشی دیوانگی باشددرین میدان سپر انداختن مردانگی باشد
Ghazal 3106به مستی از ته دل آدمی خشنود می باشدنشاط هوشیاران قلب روی اندود می باشد
Ghazal 3107دو شب از ماه نو سالی به عید امید می باشدهلال جام هر جا هست سی شب عید می باشد
Ghazal 3185نه چندان است شوق من که از دل بر زبان آیدچسان دریای بی پایان به جوی ناودان آید؟
Ghazal 3187به مهر و مه کجا از مغز ما سودا برون آید؟می روشن مگر از مشرق مینا برون آید
Ghazal 3196دل از مژگان خوابآلود در زنهار میآیدبلای جان بود تیغی که لنگردار میآید
Ghazal 3244آن که از عمر سبکسیر وفا می طلبدلنگر از سیل و اقامت ز هوا می طلبد
Ghazal 3283دیدنت باعث سرسبزی جان میگرددپیر در سایه سرو تو جوان میگردد
Ghazal 3284آدمی پیر چو شد حرص جوان میگرددخواب در وقت سحرگاه گران میگردد
Ghazal 3285اشک دریادل ما گرد جهان میگرددآب از قوت سرچشمه روان میگردد
Ghazal 3295عاشق از طعنه اغیار چه پروا دارد؟آتش از سرزنش خار چه پروا دارد؟
Ghazal 3320هر کف خاک ز احسان تو جانی داردهر حبابی ز محیط تو جهانی دارد
Ghazal 3323جام می چهره اندیشه نمایی داردسینه درد کشان طرفه صفایی دارد
Ghazal 3326نه همین فکر مرا روز به من نگذاردکه به خوابم گل شب بوی سخن نگذارد
Ghazal 3338کلفت از مردم آزاده شتابان گذردهمچو سیلاب که بر خانه بدوشان گذرد
Ghazal 3342از میان تیغ برآور که زمان میگذردوقت پیرایش گلزار جهان میگذرد
Ghazal 3356قطع امید ازان موی کمر نتوان کردراه باریک چو افتاد گذر نتوان کرد
Ghazal 3358دعوی بوسه به آن غنچه دهن نتوان کرددر میان چون نبود هیچ، سخن نتوان کرد
Ghazal 3385آن کسی چشم و چراغ است نظر بازان راکه چو یعقوب درین کار نظر می بازد