Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
کسی که کاوش عشقی درون خود داردهمیشه باده لعلی ز خون خود دارد
Ghazal 345دهن بستن ز آفتها نگهبان است دلها رالب خاموش دیوار گلستان است دلها را
Ghazal 350چه پروا از غبار خط مشکین است آن لب را؟می لعلی جواهر سرمه سازد ظلمت شب را
Ghazal 352اگر از اهل ایمانی مهیا باش آفت راکه دندان می گزد پیوسته انگشت شهادت را
Ghazal 355مهیا شو دلا در عشق انواع ملامت راکه سنگ کم نمی باشد ترازوی قیامت را
Miscellaneous poem 357غریب کوی تو در هر کجا وطن سازدز پاره های دل آن خاک را یمن سازد
Miscellaneous poem 358دل رمیده به این خاکدان نمی سازدبه هیچ وجه شرر با دخان نمی سازد
Miscellaneous poem 365سحر که پرده ز رخ گلرخان براندازند( ) زلزله در ملک خاور اندازند
Miscellaneous poem 367دلاوران که صف کارزار می شکنندبه خون گرم من اول خمار می شکنند
Ghazal 369ز آه سرد پروا نیست عشاق بلاکش راکند بر دود صبر آن کس که می افروزد آتش را
Ghazal 370بلند آوازه سازد شور عاشق عشق سرکش رابه فریاد آورد مشتی نمک دریای آتش را
Miscellaneous poem 378دل چو آرایش مژگان تر خویش کندداغ را آینه دار جگر خویش کند
Miscellaneous poem 383عاشقانی که دل از گریه سبکبار کنندشکوه خود چه ضرورست که اظهار کنند؟
Miscellaneous poem 385داغ سودای ترا بر دل بی کینه نهندگوهری را که عزیزست به گنجینه نهند
Miscellaneous poem 391دم گرچه پیش آینه عالم نمیزندآیینه پیش عارض او دم نمیزند
Ghazal 390اگر آزاده ای بگذار اسباب تجمل راکه بی برگی به سامان می کند کار توکل را
Ghazal 392درین گلشن نباشد نعل در آتش چسان گل را؟که دارد یاد، هر خاری در او صد کاروان گل را
Ghazal 394نه آسان است بر گردن گرفتن کار عالم راسلیمان بار دیگر چون گرفت از دیو خاتم را؟
Miscellaneous poem 396در خشت خم به چشم حقارت نظر مکنخورشید ساغر از لب این بام شد بلند
Miscellaneous poem 398تیر از فراق شست تو می کرد ناله دوش؟یا بال عندلیب پر این خدنگ بود
Miscellaneous poem 401(هرگه لبت به خنده تبسم ادا شودهر عضو من چو برگ گل از هم جدا شود)
Miscellaneous poem 405ای سنگدل عقیق تو بدنام می شودورنه مرا چه از دو سه دشنام می شود؟
Ghazal 404مکن کوتاه در ایام خط زلف پریشان راکه باشد ناگزیر از مد بسم الله دیوان را
Ghazal 408ز سرو و گل چمن مینا و جام آورد مستان راز بلبل مطرب رنگین کلام آورد مستان را
Ghazal 410ز خلوت نیست بر خاطر غمی وحدت شعاران راگره در دل ز پیوندست دایم شاخساران را
Ghazal 414نباشد الفتی با جسم، جان سینه ریشان راتپیدن مشق پروازست دلهای پریشان را
Ghazal 417ز رنجش نیست خوشتر هیچ خلقی تندخویان راچو پشت سر نباشد عذرخواهی زشت رویان را
Miscellaneous poem 420تنها نه کار من به نگاه نخست کردهر کس که دید جلوه او پای سست کرد
Miscellaneous poem 423جان چون کمال یافت به جانانه می رسدانگور چون رسید به میخانه می رسد
Miscellaneous poem 426خالش بلای جان ز خط مشکبار شدپرهیز ازان ستاره که دنباله دار شد