Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دستی که ریزشی نکند زیر خشت بهاز کعبه ای که فیض نبخشد کنشت به
Ghazal 641ز کوه غم دل و دست گشاده را غم نیستکه سنگ، بار نگردد به دل فلاخن را
Miscellaneous poem 653زهی نگاه تو با فتنه گرم همدوشیبه دور خط تو خورشید در سیه پوشی
Miscellaneous poem 655غافل ز سیر عالم انوار مانده ایدر عقده بزرگی دستار مانده ای
Ghazal 653رسیده است به آفاق صیت دولت ماتپیدن دل بی تاب ماست نوبت ما
Miscellaneous poem 657آسوده ای که لطف نمایان ندیده ایآن سینه را ز چاک گریبان ندیده ای
Miscellaneous poem 663باز رنگت شکسته است امروزتا کجا رنگ عشق ریخته ای
Ghazal 662رسیده است به معراج اوج پستی ماهزار پایه کم از نیستی است هستی ما
Ghazal 663شکست رنگ می از ترک میگساری مانمک به چشم قدح ریخت هوشیاری ما
Miscellaneous poem 666بهار می گذرد، سیر گلستانی کنبه آشیان چه فرو رفته ای، فغانی کن
Ghazal 665هزار حیف که گل کرد بینوایی مابه چشم آبله آمد برهنه پایی ما
Miscellaneous poem 668یکی هزار شد از عشق ناتمامی منز آفتاب قیامت فزود خامی من
Miscellaneous poem 669ختم است بر خرام تو راه نظر زدنچون آه صبحگاه به قلب جگر زدن
Ghazal 667زهی به غمزه جانسوز برق مذهبهابه خنده شکرین نوبهار مشربها
Miscellaneous poem 670اول علاج ما به نگاه کشند کنآنگاه غیر را هدف نوشخند کن
Miscellaneous poem 675دل ز مهر بوالهوس آزاد کنشعله را از قید خس آزاد کن
Ghazal 674زهی نقاب جمالت برهنهروییهاخموشی تو زبانبند کامجوییها
Miscellaneous poem 680ای قیامت نخل بند قامت رعنای تونخل رعنایی به بارآورده بالای تو
Ghazal 683در ششدرست مهره اسیر جهات رادرهم نورد سلسله ممکنات را
Ghazal 686فصل بهار کرد مصور بهشت راپر حور ساخت عالم خاکی سرشت را
Ghazal 690هم ناله رباب نباشد کسی چرا؟هم گریه کباب نباشد کسی چرا؟
Ghazal 691در جوش گل شراب ننوشد کسی چرا؟با رحمت خدای نجوشد کسی چرا؟
Ghazal 693قید عیال، پست کند رای مرد راگهواره تخته بند کند پای مرد را
Ghazal 698وادید کرده است به من تلخ، دید رادر رجعت است عادت اعداد، عید را
Ghazal 706دانسته ام غرور خریدار خویش راخود همچو زلف می شکنم کار خویش را
Ghazal 708کوتاه ساز رشته آمال خویش رامپسند در شکنجه پر و بال خویش را
Ghazal 712تیغ زبان لاف نباشد کمال راماه تمام زشت نماید هلال را
Ghazal 714نتوان به خواب کرد مسخر خیال راجز پیچ و تاب نیست کمند این غزال را
Ghazal 721می در پیاله خون جگر می شود مراباد مراد، موج خطر می شود مرا
Ghazal 723از آفتاب عشق نگردید رنگ منآتش چه پختگی به ثمر می دهد مرا؟