Касим Анвар: О любви
بآفتاب جمالت، که نور دیده ماستکه آفتاب جمالت ز ذرها پیداست
Газель 64جان عالم تو و این قصه ز جانت پیداستیار من، جان منی و جان جهانت بفداست
Газель 65چون صبح سعادت ز جبین تو هویداستما را بتو صد گونه تولا و تمناست
Газель 66چون نور رخت از همه سو ظاهر و پیداستذرات جهان را بولای تو تولاست
Газель 67خورشید منور ز جمال تو هویداستدر مشرب عذب تو چه گویم که چه سرهاست؟
Газель 68دوست در مجلس جان آمد و محفل آراستشیوها کرد که هرگز بصفت ناید راست
Газель 72عشق و مستوری و مستی چو نمی آید راستاین جمالیست که از جمله جهان جان تر است
Газель 73معراج عاشقی، که فنا در پی فناستدر طور عشق شیوه مستان کبریاست
Газель 74مهربان یار وفاپیشه کجا رفت و کجاست؟که جمالش همگی نور دل و دیده ماست
Газель 75«و هُوَ مَعَکُم» گفت از این معنی چه خواست؟یعنی جانها در بقای حق فناست
Газель 76یک سخن از قول اخوان الصفاست:سر بکوب آنرا که سرش نیست راست
Газель 77در همه روی زمین یک دل هشیار کجاست؟تا بگویم بیقین منزل آن یار کجاست
Газель 78جان گنه کار است و مجرم، رحمت جانان کجاست؟قصه طغیان ز حد شد، سوره غفران کجاست؟
Газель 79در خاکدان دهر دلی شادمان کجاست؟یک دل که ایمنست ز غم در جهان کجاست؟
Газель 80دلدار یار ماست، غمش غمگسار ماستدر غار وحدتیم و همو یار غار ماست
Газель 81مقصود ما ز ملک جهان وصل یار ماستاین کار اگر برآید، پس کار کار ماست
Газель 83شور جهان ز شکر آن دلستان ماستدل ارغنون و روی تو چون ارغوان ماست
Газель 84دیده ام تا بر رخ آن گل عذار افتاده استاشک سرخم بر رخ زرد آشکار افتاده است
Газель 86دستم بدست گیر، که دل توبه کارتستجان را نگاه دار، که جان یار غارتست
Газель 88جاودان، هرکه ترا دید بعالم شادستعاشق روی تو از هر دو جهان آزادست
Газель 89شفای جان مرا چیست؟ کز من آزردستکنون که خون دلم ریخت، جان و دل بر دست
Газель 90دل چه دیدست؟ که دیوانه آن یار شدستجان چه نوشید؟ که پیمانه اسرار شدست
Газель 91روی زمین لعل بدخشان شدستجرعه ما قلزم و عمان شدست
Газель 93بازم نمکی بر جگر ریش رسیدستصد گونه بلا بر من درویش رسیدست
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.