Бахтияр Вагабзаде: Грустные
Yenə bağlar o bağlardır, fəqət bağda gülüm yoxdur,Gülüm yoxdur, bu dünyada ayım yoxdur, ilim yoxdur.
Biri sənsən, biri mənƏhsən Dadaşov bəstələmişdir*Bir bulağın iki gözü, -
Bu qədər saldı məni həsrət, amandan-amanaBu qədər saldı məni həsrət, amandan-amanaKönlüm axırda mənim düşdü gümandan-gümana.
Habil segahıKəmanə kamana toxunan zamanTufanmı hayqırdı, selmi çağladı?
Səhəndə məktubSəhənd, sözlərindən odlar töküldü,Oxuduq şeirini göz yaşlarıyla.
Təəssüfİdman yarışı*Çörək yeyə-yeyə, nərd vura-vura,
Mən ürək oğrusuAlıb keçmişini,əvəzində mən
Ağlar ürəyim, səs gələr, ah-azar görünməzAğlar ürəyim, səs gələr, ah-azar görünməz.Gözdən yaş axar, qaynağı zinhar, görünməz.
Başqasının yasındaDərindir, qorxuludur sakit axan lal sular.Bir kəlmənin içində bəzən neçə söz yatır.
Vay halınaDoğulduğun, böyüdüyün VətənindəHaqq tapdanıb, şər udulsa, vay halına!
Ağlayan pəriGözəl bir qız heykəli,Çənəsində sağ əli,
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.