Алмас Илдырым: Грустные
Ey əskidən bəri yasa bürünən,Şərəfli anamın gülüzlü qızı,
Birləşən iki nəhrTarix boyu axdığı yerdən alıb izini,Qoşmuş dəli Quzğuna Kür çağlaya-çağlaya.
DurnacıqBu günlər mənim dərdim başdan aşqındı yenə,Diqqət etsəniz əgər siz çöhrəmin rənginə,
Əlvida, Bakı(Türküstana gedərkən)Əlvida, ey müşfiq ana, əlvida…
Hindli qızıYenə sordum o gözəl qızcığazı,Yenə hicran onu sarmış dedilər.
Qara dastanKimsə bilməz Tanrıdağın yaşınıDuman almış Altayların başını.
QərbəYenə qanla dolmuş afaqın,Canavar gözlərində kin parlar.
Qurbanın ola bilsəmAğlama, ağlama, ey gözləri buludtlu yar,Barı uzaqdan olsa, qadanı ala bilsəm…
Mən də ağlamıramMən ki, hala bir gəncəm, ümidim var, şanım var,Damarlarımda coşan, axan qızıl qanım var.
Nə olurduNə olurdu kor olsaydım, görməsəydim əzəldən,Görməsəydim o doğduğum dərələri, dağları,
Sılaya varacağamYol ver, çəkil önümdən, ey yolumu kəsən dağ,Gün gəldi, yetər artıq, sılaya varacağım…
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.