Новрес Иман: Грустные
"Ye" – yarandı nuri-ƏhmədDərdə dərman ibtida.
Qala, yar, qalaNə keçdi cəsədin çətin çəngələ,Gəl canı ataşa qala, yar, qala.
Qəza yazıb sərimə eşq o gülzara, gözəlQəza yazıb sərimə eşq o gülzara, gözəl,Səbəb odur, ciyərim oldu para-para, gözəl!
NədəndiDoyurubsan məni cana Qeysəri,Mərdin namus, qeyrət, arı nədəndi?
AğlamaZəlilü natəvan, əlacsız yazıq,Sən olasan mənim canım, ağlama!
AğlasınGöz yaşım naməsi qasid əlində,Oxuyub, əhvalım bilən ağlasın.
AralıQəzanın gərdişi tərsə dolandı,Necə düşdüm əziz eldən aralı.
ÇağırramNə zaman ki, dərd canımda çoxalır,Onda əvvəl, kirdigarı çağırram.
DeyərsizHələ qəflətdəsiz, yatmısız belə,Sayıb məni bir divana deyərsiz.
DoyuncaƏziz ata, itgin gedən fərzəndinAğla hey düşəndə yada doyunca.
EylərAla gözlü, nə durubsan qarşıda,Səni görüb könlüm ahü zar eylər.
EylərHərdən-hərdən dərd qaynaşır sinəmdə,Ağladıb, çeşmimdən sellər car eylər.
ƏvəzindəOvçunsuyam bir şahmarın qoynunda,Yatıram onunla yar əvəzində,
GəlməzDağılıb başımdan qəm ədaları,Cəhd ilə çalışsam, kamala gəlməz.
GəzirdimArif əhli, bir söz deyim, qınama,O zaman ki, bu dünyanı gəzirdim.
GörünmürBir maralı əldən gedən səyyadam,Hey gəzirəm bu dağları, görünmür.
GörüşdükNecə könlün intizarım çəkirdi,Şükür haqqa, aşikarı görüşdük.
GözəldiBir dilbəri bəsləyibdi anası,Vəsfi düşüb bu cahana, gözəldi.
HayıfDilimin əzbəri, könlüm imdadı,Yad olan dilimdən Quranım hayıf!
HeyHicran yürüş etdi, qəm aldı canım,Ağlar gözüm, qanlı yaşlar tökər hey.
İnciməzmiİstəyirəm, ərzi-halım danışım,Bu qürbətdə məndən el inciməzmi?!
İstərZimistan fəslində qəm alan canım,Dolanıb gəlməyə yeni yaz istər.
KağızGöyçə mahalına bir salam yetir,Eylə mən əvəzdən ərzi-hal, kağız!
QaldıQərib bağban idim, çox çəkdim cəfa,Dərilməmiş güli-bostanım qaldı.
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.