Отдельное стихотворение 371

ز درد می دل زهاد با صفا نشودکه چشم آبله روشن به توتیا نشود

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 380

آه را یاد سر زلف تو پیچیده کندفکر را شیوه رفتار تو سنجیده کند

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 398

تیر از فراق شست تو می کرد ناله دوش؟یا بال عندلیب پر این خدنگ بود

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 414

چه شد دگر که فغان از دلم خروش کشید؟لباس عافیتم دست غم ز دوش کشید

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 422

تا عشق هست ناله به فریاد می رسدتا هست آتشی مدد باد می رسد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 424

از بس ادب که یافت دل ما ادیب شدبیمار ما ز رنج کشیدن طبیب شد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 447

(شکست حال پریشان ما چه فایده دارد؟خرابی دل ویران ما چه فایده دارد؟)

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 454

طالع ما عیش را غم می کندسور را همچشم ماتم می کند

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 455

گریهٔ ما دل به طوفان می‌دهدنالهٔ ما جان به افغان می‌دهد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 467

ای دل بی تاب زاری واگذارگریه با ابربهاری واگذار

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 501

گریه را بی‌طاقتی آموختن حق من استدر دو مجلس قطره را همچشم طوفان می‌کنم

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 540

چون گل پی رنگینی دستار نباشمچون آب روان تشنه رفتار نباشم

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 541

ما را به تو شد راهنما راهبر چشمچون اشک نگردیم چرا گرد سر چشم؟

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 547

مردم از افسردگی ای بخت چشمی باز کنگریه را آگاه گردان، ناله را آواز کن

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 558

بیا ای عشق جان پای در گل را به راه افکنز آه سردی آتش در دلم چون صبحگاه افکن

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 576

دل هر کس که از خورشید ایمان گشت نورانیبود از اشک دایم کار چشمش سبحه گردانی

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 596

به هرزه ناله و فریاد ای سپند مکناگر ز سوختگانی صدا بلند مکن

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 600

خود را به عشق کم ز خودی متهم مکنآیینه هست، بر نگه خود ستم مکن

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 618

مردم از افسردگی ای بخت چشمی باز کنگریه را آگاه گردان، ناله را آواز کن

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 629

بیا ای عشق جان پای در گل را به راه افکنز آه سردی آتش در دلم چون صبحگاه افکن

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 647

دل هر کس که از خورشید ایمان گشت نورانیبود از اشک دایم کار چشمش سبحه گردانی

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 667

به هرزه ناله و فریاد ای سپند مکناگر ز سوختگانی صدا بلند مکن

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 671

خود را به عشق کم ز خودی متهم مکنآیینه هست، بر نگه خود ستم مکن

Саиб Тебризи1 мин
Газель 7

با خودی هرگز نگردد دل ز درد و غم جداهر که از خود شد جدا شد از غمِ عالم جدا

Саиб ТебризиГазель2 мин

Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.