Саиб Тебризи: Грустные
ز درد می دل زهاد با صفا نشودکه چشم آبله روشن به توتیا نشود
Отдельное стихотворение 380آه را یاد سر زلف تو پیچیده کندفکر را شیوه رفتار تو سنجیده کند
Отдельное стихотворение 398تیر از فراق شست تو می کرد ناله دوش؟یا بال عندلیب پر این خدنگ بود
Отдельное стихотворение 414چه شد دگر که فغان از دلم خروش کشید؟لباس عافیتم دست غم ز دوش کشید
Отдельное стихотворение 422تا عشق هست ناله به فریاد می رسدتا هست آتشی مدد باد می رسد
Отдельное стихотворение 424از بس ادب که یافت دل ما ادیب شدبیمار ما ز رنج کشیدن طبیب شد
Отдельное стихотворение 447(شکست حال پریشان ما چه فایده دارد؟خرابی دل ویران ما چه فایده دارد؟)
Отдельное стихотворение 454طالع ما عیش را غم می کندسور را همچشم ماتم می کند
Отдельное стихотворение 455گریهٔ ما دل به طوفان میدهدنالهٔ ما جان به افغان میدهد
Отдельное стихотворение 467ای دل بی تاب زاری واگذارگریه با ابربهاری واگذار
Отдельное стихотворение 501گریه را بیطاقتی آموختن حق من استدر دو مجلس قطره را همچشم طوفان میکنم
Отдельное стихотворение 540چون گل پی رنگینی دستار نباشمچون آب روان تشنه رفتار نباشم
Отдельное стихотворение 541ما را به تو شد راهنما راهبر چشمچون اشک نگردیم چرا گرد سر چشم؟
Отдельное стихотворение 547مردم از افسردگی ای بخت چشمی باز کنگریه را آگاه گردان، ناله را آواز کن
Отдельное стихотворение 558بیا ای عشق جان پای در گل را به راه افکنز آه سردی آتش در دلم چون صبحگاه افکن
Отдельное стихотворение 576دل هر کس که از خورشید ایمان گشت نورانیبود از اشک دایم کار چشمش سبحه گردانی
Отдельное стихотворение 596به هرزه ناله و فریاد ای سپند مکناگر ز سوختگانی صدا بلند مکن
Отдельное стихотворение 600خود را به عشق کم ز خودی متهم مکنآیینه هست، بر نگه خود ستم مکن
Отдельное стихотворение 618مردم از افسردگی ای بخت چشمی باز کنگریه را آگاه گردان، ناله را آواز کن
Отдельное стихотворение 629بیا ای عشق جان پای در گل را به راه افکنز آه سردی آتش در دلم چون صبحگاه افکن
Отдельное стихотворение 647دل هر کس که از خورشید ایمان گشت نورانیبود از اشک دایم کار چشمش سبحه گردانی
Отдельное стихотворение 667به هرزه ناله و فریاد ای سپند مکناگر ز سوختگانی صدا بلند مکن
Отдельное стихотворение 671خود را به عشق کم ز خودی متهم مکنآیینه هست، بر نگه خود ستم مکن
Газель 7با خودی هرگز نگردد دل ز درد و غم جداهر که از خود شد جدا شد از غمِ عالم جدا
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.