Мухаммед Хусейн Шахрияр: Грустные
عشقی که درد عشق وطن بود درد اواو بود مرد عشق که کس نیست مرد او
Газель 120نوشتم این غزل نغز با سواد دو دیدهکه بلکه رام غزل گردی ای غزال رمیده
Газель 127راه گم کرده و با روی چو ماه آمدهایمگر ای شاهد گمراه به راه آمدهای
Газель 128هردم چو توپ میزندم پشت پای وایکس پیش پای طفل نیفتد که وای وای
Газель 131چه شد که بار دگر یاد آشنا کردی؟چه شد که شیوهٔ بیگانگی رها کردی؟
Газель 149نالدم پای که چند از پی یارم بدوانیمن بدو میرسم اما تو که دیدن نتوانی
Газель 150ریختم با نوجوانی باز طرح زندگانیتا مگر پیرانه سر از سر بگیرم نوجوانی
Газель 153ای غنچه خندان چرا خون در دل ما میکنیخاری به خود میبندی و ما را ز سر وا میکنی
Газель 155چو ابرویت نچمیدی به کام گوشه نشینیبرو که چون من و چشمت به گوشه ها بنشینی
Газель 158ماها تو سفر کردی و شب ماند و سیاهینه مرغ شب از ناله من خفت و نه ماهی
Газель 160چند بارد غم دنیا به تن تنهاییوای بر من تن تنها و غم دنیایی
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.