Ахмед Джавад: Эпоха просвещения
(Azərbaycan Xalq Cümhuriyyətinin himni)Azərbaycan, Azərbaycan!
MüəllimDöşündə üç qızıl medal,Gözlərində bir general.
MünəcatƏsirgəsin Tanrım yabançı gözdənBizim eldə məbədinin daşını!
Nə gördümsəƏrməğanım yaslı nəğmə,Bir quş oldum, çıxdım yola.
Nə üçündürNə üçündür bu keşməkeş... bu qovğa?..Nə üçündür tərs yaranmış bu dünya?
Niyə gəlmədin“Mey”dən könül küsdü, sana sarıldı,“Gəldim ” deyib durdun, niyə gəlmədin?
Sevgi candan ayrılmazSevən könlüm sevdi səni,Sevgi candan ayrılmaz!
Sevməsəydim səni mənİnanmadın sözümə,Bir gülmədin üzümə.
Səhər-səhərYarın bağçasında güllər açılıb,Bülbüllər ötüşür, gəl səhər-səhər!
Səhər zamanıydı əsərkən yellərSəhər zamanıydı əsərkən yellər,Düşərkən jalələr oyatdı səni.
SənRuhum müdhiş bir qaranlıq içindəÇırpımrkən, imdadıma yetişdin!
Sən ağlamaMən deyən yox, fələk deyən oldusa,Əsdi yellər, gül yanağın soldusa,
Səslər1.** Bu səsi mən duymadım,Ağlayan dərdli neydən.
ŞeirimŞerim sınıq bir türk sazı, ağladaraq tellərini,Adaq-adaq gəzmək istər könlüm Turan ellərini!
ŞeriməEy çürük ruhumda doğan nəşidə,Bən səni çox sevdim doğduğun gündə.
Şəhid şeirƏsirim, umdum ki, Xızrım gəlecək,Çıxdım ki, yollara edəm sorağın!
O qızaÖmür dedikləri, çarpaşıq bir yol,O çarpaşıq yolun yolçusuyam mən.
Of, bu yolBənim yolum yalançıGirdablarla dolmuşdur.
Of, çəkilsin cəhənnəmə bir pərdəOf, çəkilsin cəhənnəm ə bir pərdəBu baxmaqdan yorulduğum dünyaya!
OlmazDəymə, dəymə, könlüm sana aşiqdir,Aşiqin qəlbini sındırmaq olmaz!
OyanDinlə, bir səs söylər sana,O “səs” sonin öz vicdanın.
PərizadəSüzər yaşılbaşlı sonalar kimi,Oxur pərizadə ləzgi qızları!
Röyasını görmüşdümMən röyada nazlı yarınTellərini örmüşdüm.
UşaqlığımAltı ya beş yaşında təxminən,Tifli-məsumi, dilxərabi-həzin;
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.