Quşlar

Quşlar, quşlar, a quşlar!Qaranquşlar, a quşlar!

Аббас Сиххат19081 мин
Tənbəl

Çox yatma, dur, a tənbəl,Yatsan olar iş əngəl.

Аббас Сиххат19081 мин
Yad et!

Vəqta ki, keçər bu leyli-zülmət,İşraq edər əxtəri-həqiqət,

Аббас Сиххат19082 мин
Vaveylayi-nifrət

Təməddün əhli olmuş elm ilə alim, ziyalanmış.Pozulmuş milləti-islamın əxlaqı, fənalanmış,

Аббас Сиххат19081 мин
Yay

Təmuz ayında dan yeri ki, başlayar açılmağa,Səmaya doğru qırmızı alov durar saçılmağa.

Аббас Сиххат19081 мин
Payız çağında

Payız çağında hər səhər soyuq-soyuq külək əsər.Ağaclara, budaqlara dəyəndə yarpağın tökər,

Аббас Сиххат19081 мин
Yaz

Qızışdırar bahar ayı yerin, göyün havasını,Dəyişdirər, tünüklədər xəlaiqin libasını.

Аббас Сиххат19081 мин
Ayı və arılar

Bir ayının düşdü yolu bir zamanBal arısı kəndisinə nagəhan.

Аббас Сиххат19091 мин
Gün və külək

Bir zaman oldu bir belə qovğa,Külək ilə gün etdilər dava.

Аббас Сиххат19091 мин
Oğru və anası

Bir məktəbli oğurladı bir vəqtiYoldaşının kitabının xəlvəti.

Аббас Сиххат19091 мин
Vətən

Könlümün sevgili məhbubu mənim,Vətənimdir, vətənimdir, vətənim.

Аббас Сиххат19091 мин
Ayı və şir

Əlbir olub bir ayı bir şir ilə,Ovladılar dovşanı tədbir ilə.

Аббас Сиххат19091 мин
Qarışqa və milçək

Dedi bir gün qarışqaya milçək:..Sən zirəksən və ya ki, mən zirək?

Аббас Сиххат19091 мин
Sərçə və qırğı

Sərçəni bir qırğı edərkən şikar,Bir tələyə oldu qəzadan düçar.

Аббас Сиххат19091 мин
Tülkü və meymun

Dedi bir tülküyə bir gün meymun:– Səndə, yoldaşcığazım, çoxdur yun,

Аббас Сиххат19091 мин
Tülkü və qurd

Tülkü gəzəndə yıxılıb nagəhan,Bir quyuya düşmüş idi bir zaman.

Аббас Сиххат19091 мин
Ulaq və aslan

Bir xoruz ilə bir zaman eşşəkKənd içində gəzirdilər tək-tək.

Аббас Сиххат19091 мин
Müsəlman ürəfaları

Yeri düşsə əgər müsəlmandır,Vaxt olur ya İvan, ya Vartandır.

Аббас Сиххат19101 мин
Alimnümalar

Üzü insan, qafada heyvandır,Zöhddə iddiası Səlmandır.

Аббас Сиххат19101 мин
Yazmam!

Firidunbəy Köçərli cənablarına*“Yazmısan tazə nə şeylər? – deyə sordun məndən,

Аббас Сиххат19112 мин
Qara xəbər

Ey qare! Məqaləmin sərlövhəsi nəzərinizə çarpdıqda bir müsibət xəbəri olduğunu, yəqin ki, biləcəksən. Və lakin hansı böyük bir nemətin millətdən fövtə getdiyini duymamış isən, qoy deyim: qəzetləri, jurnalları oxuduqda o həvəslə oxuduğun gözəl-gözəl şeirlər, şirin-şirin məzmunlar, duzlu-duzlu sözlər ki, bir anda səni həm ağladıb, həm güldürürdü – onları daha bir də görməzsən. Zira onların nazimi, onların mübdəi, onların müxtərei olan sevgili, əziz şairimiz Sabir əfəndi əlimizdən getdi!Yalnız bir istəkli rəfiq, mehriban dost itirdiyimdən bu qədər mütəəssir deyiləm. Bir böyük millət bir qiymətli şair itirdiyindən kədərim bilmüzaəfdir. Sabirin vəfatı millət üçün bir ziyani-əbədidir, bir zərbeyi-fəlakətdir ki, onun ağrısını millət öz vücudunda hələ sonralar dərk edəcəkdir. Biz indilik buralarını danışası deyilik. Əlhal Sabirə bir qədər ağlamaq istəyirəm, ey qare! Sözümü mövqesiz görüb də mənə sərzəniş etmə. O böyük şairə, o istəkli, əziz rəfiqimə xitabən qələmin hissiyyatını bəyan etməkdən keçməm deyirəm:

Аббас Сиххат19111 мин
Sabir

Güldüyüm şiddəti-təəllümdən, Pürqəməm etdiyim təzəllümdən. Gülüşüm xəndədən gəlib iləri,*Xəndə zən etmə məndə giryələri.*

Аббас Сиххат191112 мин
“Sabir, ey şairi-dühapərvər”

Sabir, ey şairi-dühapərvər.Eylədin ərşi-kibriyayə səfər,

Аббас Сиххат19111 мин
Sabir

Sabir, ey alami-xəlqə tərcüman!Ey hər anda kasə-kasə zəhr udan!

Аббас Сиххат19111 мин

Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.