Сеид Азим Ширвани: Эпоха просвещения
Один шутник скупцуСказал, в душе смеясь:
Xorasan xəsisi və qulamıŞaiq, ol hadiyi-bədikəlam,Güli-xoşətri-gülşəni-əyyam,
Nuhun vəqəsiDörd min ildən yüz əksik oldu ki, NuhGetdi dünyadən ol cahan-fütuh.
Hacı və molla əhvalatı (Köpəyə ehsan)Köpəyə ehsanVar idi Şahsevəndə bir haci,
Bağdadlının vəqəsiBir kişi şəkvə qıldı Məmunə –Key çatan hökmi rübi-məskunə,
Mircəfərə xitab (Cəfəra, rahi-batilə getmə)Cəfəra, rahi-batilə getmə,Xişü əqvamə etibar etmə.
Zənganlının vəqəsiMərdi-xoşrişi-şəhri-Zəngani,Yuxuda, yatdı, gördü şeytani.
Loğmanın vəqəsi (Dedi bir kəs cənabi-Loğmanə)Dedi bir kəs cənabi-Loğmanə:Ey hünərvər, həkimi-fərzanə,
Bir kişinin Məcnuna iradıОднажды Меджнуну невежда заметил:«Вот ты осмеял всех влюбленных на свете,
Sünnü ilə şiəBir nəfər mərdi-şieyi-xülləs,Şiəlik zati-pakına müxtəs –
Xəndəyi gen qazıblarBir nəfər sünnü ilə bir şiəHədəf olmuşdu tiri-təşniə.
Sünnü, şiə və əliallahiBir nəfər şiə ilə bir sünniBir-birindən acıqlı, həm kinni,
Məcnundan sorğuDedi Məcnuna kim, bir əhli məzaq:Ey olan eşqə cüft, taqəti taq,
Məcnunun cavabı«Есть ночь и день. Что лучше, мне скажи?» —Таков к Меджнуну был вопрос ханжи.
Fəqihin oğluna cavabıBir fəqihə öz oğlu etdi xitab,Dedi, key fazili-büləndcənab,
Oğluma nəsihət (Ey oğul, alim olsa xoştinət)Ey oğul, alim olsa xoştinətMali-dünyayə eyləməz rəğbət.
Qonağın macərasıBir fəqir oldu bir fəqirə qonaq,Bir evi var idi necə çardaq.
Sualın cavabıEy büti-gülrüxü sənubərqəd,Yarın olsun sənin xudayi-əhəd.
İskəndərin vəsiyyətiDəmi-nəzi-rəvanda İskəndərEylədi bir vəsiyyət ol sərvər –
İskəndərin vəqəsiSeyrə çıxmışdı bir gün İskəndər,Rast bir novcəvanə gəldi səhər.
Eşşəyini itirmiş kişiÖz ulağın itirdi bir nadan,Qaldı səhrada haimü heyran.
Musa peyğəmbər və yoxsulBir zaman Turə Həzrəti-MusaAzim olmuşdu, ol kəlimi-xuda.
Sədi və xəsisSədi, ol köhnə bülbüli-ŞirazBu sifət eyləyib bu nəqli təraz –
Bir ərəbin Əlidən sualıBir ərəb Mürtəzadən etdi sual –Key sipehri-ülumü bəhri-kəmal,
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.