Короткие
خاقانیا به سوک خراسان سیاه پوشکه اصحاب فقه گرد سوادش سپاه برد
Кыта 120جفاست از تو جواب سؤال خاقانیسؤال را ز تو تا کی جواب باشد سرد
Кыта 122تو مار صورتی و همیشه شکرخوریخاقانی است طوطی و دایم جگر خورد
Кыта 123شکست این دلم نادرست اعتقادیبه سم خار در دیدهٔ آرزو زد
Кыта 125شاخ دولت به نزد خاقانیمیوه افشاندنش نمیارزد
Кыта 126خاقانیا به بغداد اهل وفا چه جوئیکز شهر قلب کاران این کیمیا نخیزد
Кыта 130تا تو ناز فروتران نکشیمرا تو را لاف برتری نرسد
Кыта 131فتنه تا اندکی بود صعب استسهلش انگار تا فراوان شد
Кыта 132از مرگ براهیم که علامهٔ دین بوددردا که علامات کرامات نگون شد
Кыта 134وفا جستن از خلق خاقانیا بسکه جستن به اندازهٔ جهد باشد
Кыта 135نیت من نکوست در حق دوستدوستان را نیت نکو باشد
Кыта 136خاقانی ار زبان ز سخن بست حق اوستچند از زبان نیافته سودی زیان کشد
Кыта 138جهان را آه آه از دل برآمدچو عزالدین بوعمران فروشد
Кыта 139چه شد که بادیه بربود رنگ خاقانیکه صبح فام شد از راه و شامگون آمد
Кыта 145هرکه را غره کرد دولت نیزغدر آن دولتش هلاک رساند
Кыта 147منصب تدریس خون گوید از آنکفر عز الدین بوعمران نماند
Кыта 148های خاقانی تو را جای شکر ریز است و شکرگر دهانت را به آب زهرناک آکندهاند
Кыта 151شهر زوری گدا بود خاصهکش به بغداد پرورش کردند
Кыта 154همه هم شهریان خاقانیبا وی از کبر درنیامیزند
Кыта 157شب نباشد که آه خاقانیفلک چنبری نمیشکند
Кыта 159هر که در قوم بزرگ است امامش خوانندهر که دل صید کند صاحب دامش خوانند
Кыта 161دولت نو است و کار نو و کارکن نو استمرد قیاس شاه نو از کارکن کنند
Кыта 163چون به حد کوفه باز آیند حاج از بادیهخلق یک فرسنگ استقبال خویشان میکنند
Кыта 164خاقانی اگرچه نیک اهلینااهلانت بدی نمایند
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.