Короткие
خواجه بد گویدم معاذاللهکه به بد گفتنش سخن رانم
Кыта 262هست او سیاه چرده و من هم سپید سربا یار، من موافقه زین باب میکنم
Кыта 263آنچه افتاد چند بار مراپند نگرفتم ای فلان که منم
Кыта 264به خدائی که در خدائی اوهیچگونه ریا نمیبینم
Кыта 265منکوب طبعم آوخ و منکوس طالعمبر عالم سبک سر از آن سر گران بوم
Кыта 269چشم خونین همه شب قامت شب پیمایمتا ز خونین جگرش لعل قبا آرایم
Кыта 277بر اصفهان گذشتن من بود یک زماندر وی شدن همان و برون آمدن همان
Кыта 279یک روز بپرسید منوچهر ز سالارکهاندر همه عالم چه به ای سام نریمان
Кыта 280ز آل غانم اگرچه نفعی نیستباری آسودهاند عالمیان
Кыта 281از کمال توست خاقانی نه از نقصان که دهراز نهان آب رخت خواهد به عمدا ریختن
Кыта 282منم سرآمد دوران که طبع من داندچهار جوی جنان از پی جهان کندن
Кыта 283یارب ز حال محنت خاقانی آگهیدر حال او به عین عنایت نگاه کن
Кыта 284خیره کشا، بد کنشا، ظالما!این همه نیکان مکش و بد مکن
Кыта 285تا ز شروان دورم اعدا راست آسایش چنانکاصدقا را بود در نزدیکی آرایش ز من
Кыта 286شب رحیل چو کردم وداع شروان رادریغ حاصل من بود و درد حصهٔ من
Кыта 287منم که همچو کمان دستمال ترکانمهمه ز غمزه خدنگ آخته به کینهٔ من
Кыта 289قسم تو ریاست از ریاستاسمی است شریف و معنیی دون
Кыта 290خواجه موشی است زیر بر به کمینگربه چشم و پلنگ خشم از کین
Кыта 293به نسبت از تو پیمبر بنازد ای سیدکه از بقا نسب ذات توست حاصل ازو
Кыта 296خواجه بر استر رومی خر مصری میدیدگفتم از صد خر مصری است به آن دُلدُل تو
Кыта 297زری که نقد جوانی است گم شد از کف عمردر این سراچهٔ خاکی که دل خرابم ازو
Кыта 298عطسهٔ سحر حلال من فلکی بودبود به ده فن ز راز نُه فلک آگاه
Кыта 300من که خاقانیم این مایه صفا یافتهامکه به دل در حق بدخواه شدم نیکی خواه
Кыта 302دبیر ما به صفت روبه است گوا دم اوبلی هر آینه روباه را دم است گواه
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.