Эпоха Сефевидов
همچون کمان سخت ز طبع غیور خویشآسوده از کشاکش خلقم ز زور خویش
Газель 5065سر سبز آن که سعی کنددر هلاک خویشچیندچو سرو دامن همت ز خاک خویش
Газель 5066چون ماهیان زفلس مده عرض مال خویشمحضر مکن درست به خون حلال خویش
Газель 5067دلدار ماست محو خط مشکفام خویشصیاد را که دیده که افتد به دام خویش
Газель 5068ازگفتگوی عشق گزیدم زبان خویشازشیر ماهتاب بریدم کتان خویش
Газель 5069خود کرده ام به شکوه تراخصم جان خویشکافر مباد کشته تیغ زبان خویش !
Газель 507از نظر کرد نهان خط رخ آن مهوش راپردگی ساخت شب دل سیه این آتش را
Газель 5070از بیقراری دل اندوهگین خویشخجلت کشم همیشه ز پهلونشین خویش
Газель 5071از ترک مدعاست دل من به جای خویشآسوده ام ز خاطر بی مدعای خویش
Газель 5072از جا نمی روم چو سپند از نوای خویشآتش زنم به محفل و باشم به جای خویش
Газель 5073تا بی نشان کشم نفسی بر هوای خویشچون گردباد محو کنم نقش پای خویش
Газель 5074حسن توغافل است ز قدر و بهای خویشآیینه راخبر نبود از صفای خویش
Газель 5075رستم کسی بود که برآید به خوی خویشدر وقت احتیاج بگیرد گلوی خویش
Газель 5076سیرآب در محیط شدم ز آبروی خویشدر پای خم ز دست ندادم سبوی خویش
Газель 5077از صحبت افسرده روانان به حذر باشجویای جگر سوختگان همچو شرر باش
Газель 5078فارغ ز تمنای جهان گذران باشبی داعیه چون دیده حیرت زدگان باش
Газель 5079چون غنچه نشکفته درین باغ غمین باششیرازه اوراق دل از چین جبین باش
Газель 508تا به حدی است لطافت رخ پرتابش راکه عرق داغ کند لاله سیرابش را
Газель 5080آن لاله عذاری که منم داغ و کبابشاز خون جگر سوختگان است شرابش
Газель 5081شوخی که مرا هست تمنای وصالشوحشی تر از آهوی رمیده است خیالش
Газель 5082شد سرمه سویدای دل از نور جمالشای وای اگر تیغ کشد برق جلالش
Газель 5083آن کس که نشان داد برون از دو جهانشسرگشته تر از تیر هوایی است نشانش
Газель 5084از رشته جان تاب برد موی میانشاز رفتن دل آب خورد سرو روانش
Газель 5085آن ترک که خون می چکد از تیغ نگاهشبرقی است که از چشم بود ابر سیاهش
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.