Катран Тебризи: О природе
مرا به ناله و زاری همیبیازاریجفای تو بکشم زانکه بس سزاواری
Касыда 210ندانی درد هجر ای گل مرا زان زار گردانیدگر زارم نگردانی به داغ هجر گردانی
Тарджибанд 2هوا شد عاشق آسا باز و صحرا دلبر آیین شدیکی را گریه رسم آمد یکی را خنده آیین شد
Тарджибанд 4سپاه نوبهار آمد وز او گیتی دگرگون شدکه هامون همچو گردون گشت و گردون همچو هامون شد
Таркиббанд 1نوبهار آمد کز او گیتی جوان گردد همیروی هامون همچو روی نیکوان گردد همی
Таркиббанд 2باد نوروزی زمین را جامه از دیبا کندتارش از یاقوت سازد پودش از مینا کند
Таркиббанд 3تا چمن را آسمان با سیب و آبی جفت کردبوستان را روزگار از لاله و گل کرد فرد
Таркиббанд 4یافت زی دریا دگر بار ابر گوهر بار بارباغ و بستان یافت دیگر ز ابر گوهر بار بار
Таркиббанд 6باغ و بستان را بسعی ابر کرد آباد بادصد هزاران آفرین حق بر ابر و باد باد
Мусаммат 1نگاری لاله رخسار و سمنبرصبا زو مشگبویست و سمنبر
Мусаммат 2بتی کام روان بت پرستانبه غمزه درد جان تندرستان
Кыта 8سر و بالایی که دارد بر سر گل مشک نابآفت دلهاست و اندر دیدهام چون آفتاب
Кыта 12ای آنکه مر ترا بجهان در نظیر نیستآنکو خطر نیافت ز فیضت خطیر نیست
Кыта 13چو باد خزان بگذرد بر درختکند پرنیان بر تنش لخت لخت
Кыта 14شهریارا خرمی کن کاول شهریور استبا دلارامی که با هر شادئی اندر خور است
Кыта 16مرغ وفا برون ز جهان آشیان گرفتعنقا صفت ز عالم وحدت کران گرفت
Кыта 22تا ماه مرا رفتن با خیل و سپاه استهر روز مرا دل بره و دیده براه است
Кыта 32رنگ زمین زرد گشت و طبع هوا سردرطل می سرخ گیر بر بهی زرد
Кыта 35چو باد خزان بر درختان وزیدهمه کس بموی خز اندر خزید
Кыта 38یاد نیاری ز قندهار وز نو شادنیز نگوئی حدیث بصره و بغداد
Кыта 47چو چرخ باد خزان را بباغ راه دهدببرگ سبز رزان باد رنگ کاه دهد
Кыта 52بر سبزه همی آب روان آب دواندوز شاخ همی باد خزان برگ فشاند
Кыта 54بباغ برگ بدینار جعفری ماندز برگ باغ بمنسوج ششتری ماند
Кыта 73ای چون بهشت مجلس و چون آسمان حصارتا روز حشر باد در او شاد شهریار
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.