Саиб Тебризи: О природе
ز ناله ام در و بام قفس نگارین استز گریه ام چمن روزگار رنگین است
Отдельное стихотворение 139سرکشم ز ابر بهاری گذشته استشراب من از خوشگواری گذشته است
Отдельное стихотворение 146عقل را از مغز بیرون داغ سودا میبردجذبه خورشید شبنم را به بالا میبرد
Отдельное стихотворение 147اگر چه باغ جهان از وفای گل خالی استبه تن مباد سری کز هوای گل خالی است
Отдельное стихотворение 157موج خطر سفینه اهل توکل استدر رهگذار راست روان تیغ کج پل است
Отдельное стихотворение 163زلفت که همچو شام غریبان گرفته استصبح نشاط در ته دامان گرفته است
Отдельное стихотворение 168از پسته تو شور ملاحت چکیده استصبح صباحت از گل رویت دمیده است
Отдельное стихотворение 173بر حسن زود سیر بهار اعتماد نیستبر اعتدال لیل و نهار اعتماد نیست
Отдельное стихотворение 174در گلشن وجود ره بوالفضول نیستبرگ خزان رسیده او بی اصول نیست
Отдельное стихотворение 178رخساره گلرنگ تو گلزار بهشت استخط گرد گل روی تو دیوار بهشت است
Отдельное стихотворение 179رخسار تو شاداب تر از لاله طورستشبنم گل سیراب ترا دیده شورست
Отдельное стихотворение 181آغاز خط آن شوخ به عشاق رحیم استدر آخر بازار، فروشنده کریم است
Отдельное стихотворение 182از وصل، ملال دل خرم نمکین استدر دامن گل گریه شبنم نمکین است
Отдельное стихотворение 187ناله بلبل به بال شیون ما می پردچشم شبنم در هوای گلشن ما می پرد
Отдельное стихотворение 188تا به برگ سبز، خط او چمن را یاد کردباغبان از خرمی گل را مبارک باد کرد
Отдельное стихотворение 191(در گلستانی که روید دام چون سنبل ز خاکبلبل دون همت ما میل پروازی نکرد)
Отдельное стихотворение 192بوی خون از غنچه گل بر دماغم می خوردسوده مشک از خط ریحان به داغم می خورد
Отдельное стихотворение 194بر گل رخسار او تا زلف پیچ و تاب زدشهپر پروانه سیلی بر رخ مهتاب زد
Отдельное стихотворение 202شوربختم، دل به آن کنج دهانم میکشدموشکافم، دل به آن موی میانم میکشد
Отдельное стихотворение 203خط ظالم از گل رخسار او کین می کشدانتقام بلبلان از باغ گلچین می کشد
Отдельное стихотворение 207از چمن رفتی و گل با حسرت بسیار ماندچشم بلبل در پی آن طره دستار ماند
Отдельное стихотворение 208شد بهار و غنچه ما همچنان در خاک مانداین گره گلزار را در رشته خاشاک ماند
Отдельное стихотворение 211روز قسمت چون ادا فهمی به ابرو داده انددلربایی را به آن چشم سخنگو داده اند
Отдельное стихотворение 215نغمه و گفتار خوش ارواح را بال و پرندگر به صورت رهزنند اما به معنی رهبرند
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.