Саиб Тебризи: О природе
پنبه از بی طالعی ناخن به داغم می زندپرده فانوس، دامن بر چراغم می زند
Отдельное стихотворение 217ناله ام ناخن به داغ عندلیبان می زندگریه گرم من آتش در گلستان می زند
Отдельное стихотворение 237مگر شمشیر او امروز آب تازه ای دارد؟که در هر بخیه زخمم زیر لب خمیازه ای دارد
Отдельное стихотворение 240گه تبسم از لبش، گاهی سخن گل می کندفتنه ای هر دم ازان کنج دهن گل می کند
Отдельное стихотворение 241نشأه دیوانگی تکلیف باغم می کندنوبهاران روغن گل در چراغم می کند
Отдельное стихотворение 242داغ عاشق سازگاری کی به مرهم میکند؟لاله این باغ خون در چشم شبنم میکند
Отдельное стихотворение 243چشم مستت سرمه را بیهوشدارو میکندزهر قاتل وسمه را آن تیغ ابرو میکند
Отдельное стихотворение 244با دلم آتش نگاهی دستبازی می کندبرق با عاجز گیاهی دستبازی می کند
Отдельное стихотворение 249یکه تازان جنون چون روی در هامون کنندخاکها در کاسه بی ظرفی مجنون کنند
Отдельное стихотворение 255بی تو گر ساغر زنم خون در رگم نشتر شودبی دم تیغت اگر آبی خورم خنجر شود
Отдельное стихотворение 262خوش بهاری می رسد فکر می و ساغر کنیدکاسه را فربه کنید و کیسه را لاغر کنید
Отдельное стихотворение 263گل نشکفته من در چمن هرگز نمیخوابدبه شبنم در ته یک پیرهن هرگز نمیخوابد
Отдельное стихотворение 265ز شور بلبلان گل از هوای خود نمی افتدز آه صبح، خورشید از هوای خود نمی افتد
Отдельное стихотворение 267شکوه خامشی در ظرف گفت و گو نمی گنجدمحیط بیکران در تنگنای جو نمی گنجد
Отдельное стихотворение 273به درویش از تهیدستی گوارا مرگ می گرددخزان فصل بهار مردم بی برگ می گردد
Отдельное стихотворение 286که می گفت از دل یاقوت دود عنبرین خیزد؟خطی چون نیش زنبوران ز جوی انگبین خیزد
Отдельное стихотворение 287صفای عارضش ته جرعه بر مهتاب می ریزدلبش بیهوشدارو در شراب ناب می ریزد
Отдельное стихотворение 290ز حیرت بهره عاشق ز خوبان بیشتر باشدازین گلشن گل آن چیند که دستش زیر سر باشد
Отдельное стихотворение 295گل از شرم رخ او خون به روی خویشتن مالدزبان لاف را بر خاک، شمع انجمن مالد
Отдельное стихотворение 301گرفتار محبت دوست از دشمن نمیداندز راحت دشمنیها گلخن از گلشن نمیداند
Отдельное стихотворение 303حجاب بیزبانم رخصت گفتار میخواهدبرات بوسهای زان لعل شکربار میخواهد
Отдельное стихотворение 304طبیب پست فطرت خلق را رنجور می خواهدگدای دوربین فرزند خود را کور می خواهد
Отдельное стихотворение 311(صبا در هم خبر از طره جانانه می گویدسخن های پریشان با من دیوانه می گوید)
Отдельное стихотворение 319شبنم از روی لطیف تو نظر می دزددغنچه از شرم تو سر در ته پر می دزدد
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.