О природе
با بنفشه، لاله گفت ای بیخبرطرف گلشن را منظم کردهاند
Стихотворение 91نارونی بود به هندوستانزاغچهای داشت در آن آشیان
Стихотворение 93غنچهای گفت به پژمرده گلیکه ز اَیّام، دلت زود آزرد
Стихотворение 94شنیدم بود در دامان راغیکهن برزیگری را، تازه باغی
Стихотворение 98سحرگه، غنچهای در طرف گلزارز نخوت، بر گلی خندید بسیار
Стихотворение 106کرد آسیا ز آب، سحرگاه باز خواستکای خودپسند، با منت این بدسری چراست
Стихотворение 107سرو خندید سحر، بر گل سرخکه صفای تو به جز یکدم نیست
Стихотворение 111گفت با صیدِ قفس، مرغ چمنکه: گل و میوه، خوش و تازه رس است
Стихотворение 117دی، مرغکی بمادر خود گفت، تا بچندمانیم ما همیشه بتاریک خانهای
Стихотворение 124باغبانی، قطرهای بر برگ گلدید و گفت این چهره جای اشک نیست
Стихотворение 126بلبلی گفت سحر با گل سرخکاینهمه خار به گرد تو چراست
Стихотворение 127صبحدم، صاحبدلی در گلشنیشد روان بهر نظاره کردنی
Стихотворение 128نهفت چهره گلی زیر برگ و بلبل گفتمپوش روی، به روی تو شادمان شدهایم
Стихотворение 129بطرف گلشنی، در نوبهاریگلی خودرو، دمید از جو کناری
Стихотворение 130گل سرخ، روزی ز گرما فسردفروزنده خورشید، رنگش ببرد
Стихотворение 131در باغ، وقت صبح چنین گفت گل به خارکز خویش، هیچ نایدت ای زشت روی عار
Стихотворение 132صبحدم، تازه گلی خودبین گفتکاز چه خاک سیهم در پهلوست
Стихотворение 133گلی، خندید در باغی سحرگاهکه کس را نیست چون من عمر کوتاه
Стихотворение 147نوگلی، روزی ز شورستان دمیدخار، آن گل دید و رو در هم کشید
Стихотворение 153صبح آمد و مرغ صبحگاهیزد نغمه، بیاد عهد دیرین
Стихотворение 155سیر یک روز طعنه زد به پیازکه تو مسکین چقدر بدبویی
Стихотворение 158سپیدهدم، نسیمی روحپروروزید و کرد گیتی را معنبر
Стихотворение 159ای نهال آرزو، خوش زی که بار آوردهایغنچه بی باد صبا، گل بی بهار آوردهای
Стихотворение 164ای گل، تو ز جمعیت گلزار، چه دیدیجز سرزنش و بد سری خار، چه دیدی
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.