Газель
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
مردان ز جان خویش نه آسان گذشته اندخون خورده اند تا ز سر جان گذشته اند
Газель 4134جمعی که هوش خود به می ناب داده اندخرمن به برق وخانه به سیلاب داده اند
Газель 4141جمعی که جان به لب گویا سپرده اندسر رشته نفس به مسیحا سپرده اند
Газель 4142آنان که دل ز کینه سبکبار کرده اندبالین و بستر از گل بی خار کرده اند
Газель 4149گوش از برای نغمه تر آفریده اندوز بهر روی خوب نظرآفریده اند
Газель 4155جمعی که زیر خاک دل پاک می برندبا خود بهشت را به ته خاک می برند
Газель 4156این غافلان که دست به پیمانه میبرنداز چشم شیر شمع به کاشانه میبرند
Газель 4158آزادگان کجا غم دستار می خورنداین پر دلان قسم به سر دارمی خورند
Газель 4163ابر بهار سینه به گلزار می زندخون شفق علم ز سر خار می زند
Газель 4169زینسان که شیشه خنده مستانه می زندآخر شراب بر سر پیمانه می زند
Газель 4171جمعی که در لباس می ناب می کشنددام کتان به چهره مهتاب می کشند
Газель 4174محبوس آسمان چه پروبال واکنددر زیر سنگ سبزه چه نشو ونما کند
Газель 4176آرام را خرام تو آتش عنان کندآیینه را حجاب تو آب روان کند
Газель 4182بی حاصلی که تربیت بید می کنداین شغل پوچ را به چه امید می کند
Газель 4188بر باد می دهد سر بی مغز چون حبابهر کس برای کسب هوا سیر می کند
Газель 4204هر چند یار ما همه جا جلوه می کندنتوان دلیر گفت کجا جلوه می کند
Газель 4206زاهد هوای عالم بالا نمی کنداین رود خشک روی به دریا نمی کند
Газель 4208الفت به عاشقان سگ آن کو نمیکندوحشت رَم از طبیعت آهو نمیکند
Газель 4210در موج خیز غم دل آزاد نشکندجوهر طلسم بیضه فولاد نشکند
Газель 4214شد چون هدف سر که درین خاکدان بلندکز شش جهت نگشت صدای کمان بلند
Газель 4215جمعی که زیر تیغ فنا دست وپا زنندچون موج پشت دست به آب بقا زنند
Газель 4216آنها که در چمن قدح مل نمی زننددست نشاط در کمر گل نمی زنند
Газель 4219گر یوسف مرا به دو عالم بها کنندگرد کسادیم به نظر توتیا کنند
Газель 4220جمعی که قطع راه به مژگان تر کنندچون رشته دست در کمر صد گهر کنند
Газель 4223گیرم نقاب دور ز سیمای او کنندکو چشمی آنچنان که تماشای او کنند
Газель 4229چشمی کز انتظار سفیدش نمی کنندآیینه دار صبح امیدش نمی کنند
Газель 4230آمد بهار وخلق به گلزار می رونددیوانگان به دامن کهسار می روند
Газель 4239آن را که در جگر نفس آتشین بودخورشید آسمان وچراغ زمین بود
Газель 4243بیرون ز خود کسی که پی مدعا رودبر پشت بام کعبه به کسب هوا رود
Газель 4275صد شِکوه به جا ز دلم جوش میزندشرم حضور مانع اظهار میشود