Мурабба
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Düşmüş üzarı üzrə müənbər səlasili,Aşüftəhal edib neçə bisəbrü bidili,
Bir nigari-novbaharın gül camalın istərəmBir nigari-novbaharın gül camalın istərəm,Lölöyi-tər tək camalı üzrə xalın istərəm,
Ey nihali-qamətin sərvi-xuramanım mənimEy nihali-qamətin sərvi-xuramanım mənim,Vey cəmalın gülşəni firdovsi-rizvanım mənim,
OnaMunda kim var deyim yari-vəfadarım ona,Çəkibən xəlvətə bir sir açım əsrarım ona,
Мурабба 1داش غُلم! مرگِ تو، حظ کردم از اشعارِ تو، منمتلذذ شدم از لذت گفتار تو، من
Ta cünun rəxtin geyib, tutdum fəna mülkün vətənХламиду безумия я надел, мир этот жалкий отчизной своею назвал.Отшельником стал я, бросив плащ, рубаху с себя сорвал.
Bir nigarı istərəm aləmlərin əlasıdırBir nigarı istərəm aləmlərin əlasıdır,Ruzgarın bağı içrə novgüli-rənasıdır,
Nə mən nalanə həmdəmdir həbibiNə mən nalanə həmdəmdir həbibi,Nə mən bimarə müştaq bir təbibi,
Gətir, saqi, qədəh kim, eyş xoşdur gül zəmanindəПринеси скорее, кравчий, чашу; час веселья — розы расцвели;Что тебе времен и вред и польза? Только песням радостным внемли!
Cünki bu sovdayi-kamili-gülruxan sövdasıdırBir nigarı istərəm aləmlərin əlasıdır,Rüzgarın bağı icrə növguli-rənasıdır,
Nə mülkü mal mənə çərx versə, məmnunəmNə mülkü mal mənə çərx versə, məmnunəm,Nə mülkü maldən avarə qılsa məhzunəm.
Həyat sərf edübən, dərd qılmışam hasilHəyat sərf edübən, dərd qılmışam hasil,Sirişki-alü rüxi-zərd qılmışam hasil,
Əzizi-həq həsədi-düşmən ilə olmaz xarƏzizi-həq həsədi-düşmən ilə olmaz xar,Həsud hiyləsi iqbali eyləməz idbar.
Gətir, saqi, qədəh, bil kim, təəllül fövti-fürsətdirПринеси скорее, кравчий, чашу и летучий случай не теряй,Случай — это счастье, коль упустишь — лишь на самого себя пеняй.
Vermiş füruğ şəm’i-rüxi gün çirağinəVermiş füruğ şəm’i-rüxi gün çirağinə,Salmış şikəst sərv qədi gül budağinə.
Gətir, saqi, qədəh, boldunsa hali-dəhrdən agəhПринеси скорее, кравчий, чашу, — дел мирских ты знаешь вечный ход,Постоянно день и ночь кружатся и вертятся с ними месяц, год...
Ey hərir içrə tənin, mütləq bülur içrə gülabEy hərir içrə tənin, mütləq bülur içrə gülab,Köksün abi-rövşən, ol ab üzrə dügməndir hübab.
Həsud surəti-əhvalimə nəzər qılmazHəsud surəti-əhvalimə nəzər qılmaz,Cəfa qılır məni-biçarəyə, həzər qılmaz,
Xoşam ki, xameyi-təqdiri-eyzədi-mütəalXoşam ki, xameyi-təqdiri-eyzədi-mütəal,Vücud lövhinə təsvir edəndə surəti-hal,
Füzuli, eylədigin əhdinə vəfa qılğılFüzuli, eylədigin əhdinə vəfa qılğıl,Yetər şikayət edib şərhi-macəra qılğıl,
Gətir, saqi, qədəh kim, növbahari-aləmaradırПринеси скорее, кравчий, чашу — в мир явилась новая весна!Всюду зелень, воздух жизнь нам дарит, розами душа упоена!
Gətir, saqi, qədəh kim, bağü səhra laləzar olduПринеси скорее, кравчий, чашу, — поле, сад тюльпанами цветут;Дивное какое время года! А трава! Как будто изумруд!
Seyr ilə saldı bağə güzər ol səmən’üzarSeyr ilə saldı bağə güzər ol səmən’üzar,Ənvai-zibü zinət ilə fəsli-növbəhar,
Dün sayə saldı başimə bir sərvi-sərbüləndDün sayə saldı başimə bir sərvi-sərbüləndKim, qəddi dilrüba idi, rəftarı dilpəsənd.
Dün sübhdəm ki, laləvü nəsrin salıb niqabDün sübhdəm ki, laləvü nəsrin salıb niqab,Gül çöhrəsindən atdı səba pərdeyi-hicab,
Pərişan halin oldum, sormadın hali-pərişanımPərişan halin oldum, sormadın hali-pərişanım,Qəmindən dərdə düşdüm, qılmadın tədbiri-dərmanım,
Aqibət ahim mənim ol maha tə’sir etməsəAqibət ahim mənim ol mahə tə’sir etməsə,Bunca əfsunum pərivəş yarı təsxir etməsə,
Seyli-sirişkim oldu rəvan xaki-kuyinəSeyli-sirişkim oldu rəvan xaki-kuyinə,Can valeh oldu lə’li-ləbü göftguyinə,
Vay, yüz min vay kim, dildardən ayrılmışamVay, yüz min vay kim, dildardən ayrılmışam,Fitnə çeşmi sahirü xunxardən ayrılmışam,
Candadır sübhi-əzəldən mehri-rüxsarın səninCandadır sübhi-əzəldən mehri-rüxsarın sənin,Nola ta şami-əbəd olsam tələbkarın sənin,