عاشقی رونق ز اطوار من حیران گرفتعشق از فرهاد صورت یافت از من جان گرفت

تا در آرد نقش شیرین را بمهمانی دروخانه ای در بیستون ، فرهادِ سرگردان گرفت

گر سر دعوی ندارد بهر خون کوهکنبیستون را صورت شیرین چرا دامان گرفت

نیست لاله کوهکن انداخت سوی بیستونسینه پر خون که از داغ دل سوزان گرفت

گرچه مشکل بود بر فرهاد کار بیستونجان شیرین داد بر خود کار را آسان گرفت

دل بخون شد غرق با تیر تو از سوز درونسوخت در تن آتشی از شعله در پیکان گرفت

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. دید سرگردانی سیاح صحرای امیدبهر آسایش فضولی دامن حرمان گرفت

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви