دل اغیار بر من از غم جانانه می‌سوزدز جور آشنا بر من دل بیگانه می‌سوزد

Qəmi-cananı bilənlər məni-nalanə yanar,Aşina cövr eləyir, bax mənə biganə yanar.

اگر سوزد دل پروانه خواهد بر زبان آردزبان شمع را سوز دل پروانه می‌سوزد

Atəşi-qəlbimi pərvanə gətirsə dilinə,Yandırar qəlbimi şəmin necə pərvanə yanar.

نزد ای شمع در فانوس آتش سوز بسیارتنه ای  چون من ، که کمتر آتشِ من خانه می‌سوزد

Atəşin çoxdusa fanusun içində, ey şəm,Mən tək olmaz ki, şərarimlə mənim xanə yanar.

ز برق آه دل غافل مباش از سینه‌ام ای جانبرون کش رخت خود امشب که این ویرانه می‌سوزد

Qafil olma bu qədər ahim odundan, ey can,Uzaq ol sən bu gecə, çünki bu viranə yanar.

سرشکم قطره قطره ز آتش دل محو می گردددریغ از خرمن عمرم که دانه دانه می سوزد

Göz yaşım qətrələrin məhv eləyir qəlb odu, heyf,Danə-danə bu ömür xərməni bax gör nə yanar.

شبی افسانه شوق تو می‌گفتند در مجلسمرا چون شمع هر شب شوق آن افسانه می‌سوزد

Bir gecə söylədilər şəmi-rüxün ovsafın,Hər gecə indi könül atəşi-cananə yanar.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. فضولی نیست غمخواری دل ویرانه را شب‌هابه جز داغی که هردم بر دل دیوانه می‌سوزد

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Dili-divanəyə qəmxar, Füzuli, yoxdur,Gecələr daği-qəmim bu dili-büryanə yanar.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов