ز آتشین‌رویی جدا می‌افکند دوران مراچون شرر البته خواهد کشت این هجران مرا

Od yanaqlı yardan ayrı saldı çün dövran məni,Bir qığılcım tək, yəqin bil, məhv edər hicran məni.

کاش خون دیده بنشاند غبار هستیمچند دارد گرد باد آه سرگردان مرا

Islanaydı kaş gözüm yaşiylə bu varlıq tozum,Bəsdir ahımdan qopan yel qıldı sərgərdan məni.

آنچنین از دیده مردم نمی‌کردم نهانگر نبودی جوهر شوق لبت در جان مرا

Cövhəri-şövqi-ləbin var canda, bu vadar edərEtməyə eldən nəhan bu canı, ey canan, məni.

از پری‌رخساره دارم درون دل غمیوه که خواهد کرد رسوا این غم پنهان مرا

Bir pəriçöhrə qəminin qəlbim olmuş mənzili,Qorxuram rüsvay qılsın bu qəmi-pünhan məni.

تا کجا خواهد شکستم داد باز افکند دورچرخ چون تیر از کمان ابروی جانان مرا

Ox kimi yarın kaman qaşından atmışdır uzaq,Sındırar bilməm haçan bu gərdişi-dövran məni.

پیش خوبان گر بدی گوید رقیب از من چه باکخوب می‌دانند در راه وفا خوبان مرا

Qəm deyil, canan yanında gər məni pislər rəqib,Imtahan etmiş vəfa rahində çün xuban məni.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. بود پنهان درد عشق من فضولی مدتیکرد رسوا پیش مردم دیده گریان مرا

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Ey Füzuli, dərdi-eşqim bir zaman pünhan idi,Qıldı rüsva xalq içində dideyi-giryan məni.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви