Физули
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
کلکی که صورت من و آن دلربا کشیدافکند طرح دوری و از هم جدا کشید
Газель 165دوشم انیس خلوت گرمابه یار شدهر موی بر تنم مژه اشکبار شد
Газель 194دل اسیر خم گیسوی تو شددیده حیران مه روی تو شد
Газель 203خواهم چو سایه افتم دنبال آن سمنبرهر جا که او نهد پا من جای پا نهم سر
Газель 218مرا دل ترک داد و کرد میل آن مه دلکشکه دارد میل بالا شعله چون میخیزد از آتش
Газель 256نفسی نیست تمنای تو بیرون ز سرمتو ز من بی خبری کی ز تو من بی خبرم
Газель 340نمی مردم از آن تیغی که زد آن سیمبر بر مناگر از پی نمی زد سایه اش تیغ دگر بر من
Газель 343شد چاک چاک سینه و از قطرهای خونافتاد پاره پاره دل از چاکها برون
Газель 367ز درد دل سختی از زبان من بشنومشو ز درد دلم بی خبر سخن بشنو
Газель 393بی غرض در هستیم آتش نزد شوق گلیکرد از خاکسترم هر ذره را بلبلی
Газель 4زهی فیض وجود از پرتو ذات تو عالم راکمال قدر تو برداشته از خاک آدم را
Кыта 7ای که رای روشنت آیینه گیتی نماستهیچ سری نیست کز رای تو باشد در حجاب
Рубаи 9در جان غم عشق تو نهانست مراآرام دل و راحت جانست مرا
Рубаи 15نگشاد بپرسش من آن دلبر لبکام دل من نداد آن شکر لب
Касыда 16نوبهارست جهان رونق دیگر داردباغ را شمع رخ لاله منور دارد
Газель 17ساقیا می ده که حرفی ز آن دهان گویم تراتا نکردم مست کی راز نهان گویم ترا
Рубаи 17ای دل اگرت هوای این درگاه استبگذر ز وجود خود که سد راه است
Газель 28نی دل و دین ماند نه صبر و شکیبایی مرارفته رفته جمع شد اسباب تنهایی مرا
Газель 30نم نماند از تاب خورشید رخت در خاک ماچون نگرید چون بگرید دیده نمناک ما
Касыда 30یا من علت بتربته رتبه النجفتو در شاهواری و خاک نجف صدف
Кыта 31دوش طفلی پری رخی دیدمگفتم ای شوخ شکرین گفتار
Рубаи 32ای ملک تو فارغ از شریک و وارثو آن ملک همین قدیم و باقی حادث
Кыта 34مرده دیدم پریشان گشته اجزای تنشکرده منزل استخوان کله اش از مار و مور
Кыта 36درین حدیقه حرمان ز کثرت اندوهاگر شود چه عجب عندلیب ناطقه لال
Газель 40هیچگه بر حال من رحمی نمیآید ترامیکشی ما را مگر عاشق نمیباید ترا
Кыта 40بعالم گفتم ای ظالم چرا مشغول خود گردیبزرگی را که من از مخلصان صادق اویم
Кыта 45اگر چه داشت ز کیفیت جمیع لغتخبر ز غایت عرفان صفای طبع نبی
Рубаи 55شمشاد که گشتست بقد تو اسیرمی رفت پیت چو سایه ای ماه منیر
Рубаи 58فریاد که دور فلک شعبده بازکردست بروی ما در شعبده باز
Рубаи 77صد شکر که خاک طینتم یافت شرفافتاد مرا دامن اقبال بکف