Ирадж Мирза · Маснави
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
از مالِ جهان ز کهنه و نودارم پسری به نام خسرو
Ареф-наме, глава 8خدایا کی شود این خلق خستهاز این عقد و نکاحِ چشم بسته
Ареф-наме, глава 9بیا عارف که دنیا حرف مُفتستگهی نازک گهی پَخ گه کُلفت است
Маснави 10من آن ساعت که از مادر بزادمبه دام مهر و چنگ مه فتادم
Маснави 12عاشقی محنتِ بسیار کشیدتا لبِ دِجله به معشوق رسید
Маснави 16ای نکویان که در این دنیاییدیا از این بعد به دنیا آیید
Маснави 21نبینی خیر از دنیا عَلاییرسد از آسمان بر تو بلایی
Маснави 6ای پسر لحظه ای تو گوش بدهگوش بر قصّه دو موش بده
Ареф-наме, глава 7خدایا تا به کی ساکت نشینممن اینها جمله از چشم تو بینم
Ареф-наме, глава 11بگو عارف به من ز احبابِ طهرانکه می بینم همه شب خوابِ طهران
Маснави 11برزگری کِشته خود را دِرودتا چه خود از بَدوِ عمل کِشته بود!
Маснави 14شنیدم یاوهگویی هرزهپوییگدایی، سفلهای، بیآبرویی
Маснави 22داشت عباس قلی خان پسریپسر بی ادب و بی هنری
Маснави 23ای بیخرد اعتمادِ تُجّاردست از حرکات زشت بردار
Маснави 8بچهای با شعور با فرهنگبود با بختِ خود همیشه به جنگ
Маснави 9بود شیری به بیشهای خفتهموشکی کرد خوابش آشفته
Маснави 13باز برتافت به عالَم خورشیدبر رخِ خلقِ جهان تیغ کشید
Маснави 35هرچه گویی تو طبیعی میگویبیشتر زانچه طبیعی است مجوی
Маснави 1ای خدا باز شبِ تار آمدنه طبیب و نه پرستار آمد
Маснави 3به یکی از دوستان مُتَشاعر مُتِذَوِّق خود که معهود بود بیاید و دیر کرده بود این سه بیت را بدیهة نوشتم :من که مُردم ز انتظارت ای فقیر
Зохре и Манучехр, глава 4بود به بند تو خداوند عشقخواست نَبُرَّد گلویت بندِ عشق
Маснави 7یکی خِرس بودست در جنگلیدَرَنده هَیُونی قوی هِیکلی