Ирадж Мирза · Маснави
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
عید نوروز و اوّل سال استروزِ عیش نَشاطِ اطفال است
Ареф-наме, глава 3دلم زین عمرِ بیحاصل سرآمدکه ریشِ عمر هم کمکم در آمد
Маснави 19حمد بر کردگارِ یکتا بادکه مرا شوقِ درس خواندن داد
Маснави 33پیش تر زان کِت غَضَب گردد عیاناز اَلِف تا یا اَلفبا را بخوان
Ареф-наме, глава 4بدینجا چون رسید اشعارِ خالصپریشان شد همه افکارِ مخلص
Ареф-наме, глава 5بیا گویم برایت داستانیکه تا تأثیرِ چادر را بدانی
Ареф-наме, глава 10تو عارف واقعا گوساله بودیکه از من این سفر دوری نمودی
Маснави 18کلاغی به شاخی شده جای گیربه منقار بگرفته قدری پنیر
Маснави 27حاجیان رَخت چو از مکه برندمدّتی در عقب سر نِگَرَند
Ареф-наме, глава 2نمیدانستم ای نامردِ کونیکه منزل میکنی در باغِ خونی
Ареф-наме, глава 6حجابِ زن که نادان شد چنینستزنِ مستورۀ محجوبه اینست
Маснави 28مرا هست یک طوطی اندر قفسکه مِثلَش بهخوبی ندیدست کس
Маснави 29بوده است خری که دُم نبودَشروزی غم بی دُمی فُزودَش
Маснави 34دو نفر دزد خری دزدیدندسرِ تقسیم به هم جنگیدند
Маснави 36گفت روزی به جعفرِ صادقحیلهبازی منافقی فاسِق
Маснави 37گاه بارَم خار باشد گاه دُریار حاجی عَبدُهُ الرّاجی شتر!
Ареф-наме, глава 1شنیدم من که عارف جانم آمدرفیقِ سابقِ طهرانم آمد
Маснави 5وَ عَلَیکَ السَّلام میرآخورصاحبِ اسب و اَستَتر و اُشتُر
Ареф-наме, глава 8خدایا کی شود این خلق خستهاز این عقد و نکاحِ چشم بسته
Маснави 15وزیرا از مبارک بیضه ات دورمرا امروز گشته بیضه رنجور
Маснави 17چنین می گفت شاگردی به مَکتَبکه این مکتب چه تاریکست یارب
Маснави 24طبیعت گر شَگَرفی ها نَمایدشِگفتی بر شگفتی ها فزاید
Маснави 26طبع من این نکته چه پاکیزه گفتسهل بُوَد خوردن افسوس مفت
Маснави 30چه خواهند از جان هم این دو قوچکه جنگیده با هم سر هیچ و پوچ
Маснави 31گفتم به جوانکی مُفَرَّنگکای در خم و چم بسان خرچنگ
Маснави 32نمیدانم چرا حَتم است و واجبکه بر ما یک نفر گردد مواظب
Зохре и Манучехр, глава 1صبح نتابیده هنوز آفتابوانشده دیدۀ نرگس ز خواب
Маснави 2پادشهی رفت به عزمِ شکاربا حرم و خیل به دریا کنار
Зохре и Манучехр, глава 3سبزه نگر تازه به بار آمدهصافی و پیوسته و روغن زده
Маснави 4از مالِ جهان ز کهنه و نودارم پسری به نام خسرو