Шамс Магриби · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
بر دو عالم پادشاهی میکنمگرچه از ایزد گدایی می کنم
Газель 127ما از میان خلق کناری گرفته ایمواندر کنار خویش نگاری گرفته ایم
Газель 155عشق من حسن ترا درخور اگر هست بگوچون منت در دو جهان مظهر اگر هست بگو
Газель 159لب ساقی مرا هم نقل و هم جام است و هم بادهمدامم از لب ساقی بود مجموع آماده
Газель 161ای در پس هر لباس و پردهبر دیدهء دیده جلوه کرده
Газель 174مرا به خلوت جان دلبریست پنهانیکه هست جان دلم در جمال او فانی
Газель 176چه باده است که مست است میفروش از ویکسیکه خورد نیاید دگر بهوش از وی
Арабское стихотворение 1ته علی المستهام فیک جمالاو تکبر علی الکئیب دلالا
Тарджибанд 1آفتاب وجود کرد اشراقنور او سربسر گرفت آفاق
Фахлавийят 2ار به دریا رسم دریا ته وینمور به صحرا رسم صحرا ته وینم
Отдельное стихотворение 2چند در طلب پیر مغان می کوشمتا در کف او جام پیاپی نوشم
Газель 2ز روی ذات بر افکن نقاب اسما رانهان به اسم مکن چهرۀ مسمّا را
Тарджибанд 2ای هستی کاینات از کیدر جنب تو کائنات لاشئ
Отдельное стихотворение 3چون بخورم باده شوم مست ازونیست شوم باز شوم هست از او
Рубаи 3مردان همه در سماع و نی پیدا نیستمستان همه ظاهرند و می پیدا نیست
Отдельное стихотворение 4آنچه جان یابد از انفاس خوشت هر نفسیچونکه کس محرم آن نیست نگویم به کسی
Отдельное стихотворение 5در مطبح کاینات تار ابلیس استمستوجب لعن بی شمار ابلیس است
Рубаи 6پیش از پس و پیش کاین پس و پیش نبودوین ملت و دین و مذهب و کیش نبود
Арабское стихотворение 7انت نسمه من صوب ارض الاحبهبطیب تحیات و عرف موده
Рубаи 7ای حسن تو در کل مظاهر ظاهروی چشم تو در جمله مناظر ناظر
Газель 8هیچ دانی که کیستیم و شماسایه آفتاب نور خدا
Фахлавийят 9نه اَمرو بُر به گیتی و نه مشکیرنه کوه و کوشن بُر نه کِشتَه و هیر
Фахлавийят 10او نادر کوی آی اج خویشه بوذرورنه ژین فکر و ژین اندیشه بوذر
Газель 10بیا بر چشم عاشق کن تجلی روی زیباراکه جز وامق نداند کس کمال حسن عذرا را
Фахлавийят 11اویان به دیله وات اج خویشه بوذرها پی او کی کهان و پیشه بوذر
Рубаи 11تا من زعدم سوی وجود آمده اماز بهر تشهد به شهود آمده ام
Фахлавийят 13مرده دیلم چو اویان نیوه بشنیربِبُر چویان دیلم به بر و ژیر
Рубаи 14تا چند فروز ذکر افسرده کنمتا کی صفتت با دل پژمرده کنم
Рубаи 18بر چهره یار ما نقابست جهانبر بحر وجود او حباب است جهان
Рубаи 20گه گاه به نفس خویش درپیچم منبینم که چو رشته جمله در پیچم من