Шамс Магриби · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
نقشی به بست دلبر من بر مثال خویشآراستش بزیور حسن و جمال خویش
Газель 114بر دل ریشم لبت دارد بسی حق نمکگر بپرسی ز اشک خونینم بگوید یکبهیک
Газель 123ما مست و خراب چشم یاریمآشفته زلف آن نگاریم
Газель 126معنی حسن تو در صورت جان میبینمعکس رخسار تو در جام جهان میبینم
Газель 130منم که روی ترا بینقاب میبینممنم که در شب و روز آفتاب میبینم
Газель 137ای نهان در ذات پاکت ذات کَونوی عیان نور تو در مرآت کَون
Газель 138ار رخت پنهان بنور خویشتنروت مخفی در ظهور خویشتن
Газель 142دلی دارم که باشد جای جانانمدام از دل بود ماوای جانان
Газель 152هیچکسی به خویشتن ره نبرد به سوی اوبلکه به پای او رود هر که رود به کوی او
Газель 168سبو بشکن که آبی، نی سبوییز خود بگذر که دریایی، نه جویی
Газель 180شهدتُ فیک جمالاً فنيتُ فیه بِذاتيقتلتَني بِلِحاظٍ و ذاک عینُ حیاتي
Газель 187ای هر نفس تافته بر دل ز تو نوریاز سرّ تو جان یافته هر لحظه سروری
Газель 188صنما چرا نقاب از رخ خود نمیگشائیزکه رخ نهفته داری زچه رو نمینمائی
Газель 189ای درخشان ز رخت مهر سپهر عالیسایه ات از رخ ذرّات مبادا خالی
Газель 115زهی ساکن شده در خانه دلگرفته سر بسر کاشانه دل
Газель 133صنما هر نفسی در گذرت میبینمبر دل و دیده و جان جلوهگرت میبینم
Газель 134گه چو چنگم و گاه چو نی بنوازمگه بهر ساز که سازی تو مرا میسازم
Газель 136ای روی تو در حجاب کَونینبردار ز رخ نقاب کَونین
Газель 141کو جذبه که آن بستاند مرا از منکو جرعه که تا گردم فارغ از من
Газель 184تو ز مائی ولی ما را ندانیز دریایی ولی دریا ندانی
Газель 96ای حسن ترا دیده ما گشته به دیدارگر دیده نباشد که کند حسن تو اظهار
Газель 160منم ز یار نگارین خود جدا ماندهبه دست هجر گرفتار و بینوا مانده