Микаил Мушфиг · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Ustalar
Bu yeni il günəş deyil,Elektrik işığilə işıqlanan
Gəzdiyim yerlərƏsrlərdən bəri, illərdən bəriDərdinə qaldığım yerdir bu yerlər.
Güzgü qayıtdıMənim Ceyranım məktəbli bir qızOlur Bakının dağ hissəsində.
KönlümüŞimşək kimi buludları qovaraq,Verdim parlaq çiçəklərə könlümü.
QadınYoldaş, səfalətin uçrumlarındanSəni ilk qurtaran böyük xilaskar,
SəninçünO gün ki hicrana uğradı yolum,Qırıldı qanadım, qırıldı qolum.
Yalnız ağacOlduqca qayğılı, olduqca qəmli,Sadə mənzərəli, sadə görkəmli
Bizim otaqdaOtaq heyrət içindədirƏtrafında gurultu.
HəyəcanHƏYƏCAN**HƏR ŞEY COŞQUNDA...**
Su və küləkZaman gələrTorpaq bizdən
TozanaqYenə toz... aman, bu toz buludları nə istərBilməm səndən ey Bakı, sən ey atəş diyarı!