Микаил Мушфиг · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Mənzum oçerk
Buruq adamı**I**
Mənim dostumZuvanddan gəldiyi bir ay olardı...(Onun bir dumanlı keçmişi vardı).
Şair və vətəndaşŞ a i r :* El köçdü, sən qaldın hamıdan arda,Nə qədər acıdır bu arda qalmaq!..
Tərtərhes nəğmələriI**Yenə könlüm uzaqlarda,
Yeddi aşıqOnlar yeddi aşıqdı,Ellərə yaraşıqdı.
Duyğu yarpaqları1Mən bir yüksəlişin sevdasındayam,
Həsrətli qarıKürdüstan dağları döşündə bir yol,Bir yol ki, upuzun, bir yol ki, qıvrıq,
Kəndli və ilanQaranlıq örtülərinİçində dərin-dərin
Üç sağlıqGecənin dodaqları gülümsəyirdi,Masabəyi sevinclə: – Için! – deyirdi. –
FantanSonsuz gurultular arasında birGöylərə baş çəkən buruq titrəyir.
Şəngül, Şüngül, MəngülBiri varmış, biri yoxmuş,Məzlumların dərdi çoxmuş.
GöygölMən bu gün Göygölü durğun gördüm,Göygölün şəklinə vurğun gördüm.