Микаил Мушфиг
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Mənzum oçerk
Buruq adamı**I**
Mənim dostumZuvanddan gəldiyi bir ay olardı...(Onun bir dumanlı keçmişi vardı).
Duyğu yarpaqları1Mən bir yüksəlişin sevdasındayam,
Tərtərhes nəğmələriI**Yenə könlüm uzaqlarda,
Yeddi aşıqOnlar yeddi aşıqdı,Ellərə yaraşıqdı.
Kəndli və ilanQaranlıq örtülərinİçində dərin-dərin
Şair və vətəndaşŞ a i r :* El köçdü, sən qaldın hamıdan arda,Nə qədər acıdır bu arda qalmaq!..
FantanSonsuz gurultular arasında birGöylərə baş çəkən buruq titrəyir.
Həsrətli qarıKürdüstan dağları döşündə bir yol,Bir yol ki, upuzun, bir yol ki, qıvrıq,
Şəngül, Şüngül, MəngülBiri varmış, biri yoxmuş,Məzlumların dərdi çoxmuş.
Üç sağlıqGecənin dodaqları gülümsəyirdi,Masabəyi sevinclə: – Için! – deyirdi. –
GöygölMən bu gün Göygölü durğun gördüm,Göygölün şəklinə vurğun gördüm.