Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Однажды он опять явился к НедждуИ увидал на старых свитках, между
Касыда 6ای پنج نوبه کوفته در دار ملک لالا در چهار بالش وحدت کشد تو را
Касыда 161دمید لاله سیراب در بنفشه ستانچو طوطئی که بود خفته در بنفشه ستان
Касыда 19بتحریک هوا برگ رزان در باغ ریزان شدبهر سو صفحه بهر خط سبزه زر افشان شد
Касыда 38مرا که کار غم عشق یار خواهد بودبیا بگو که ازین به چه کار خواهد بود؟
Касыда 23زهی عذار تو آیینه دار حیرانیعرق به روی تو واله چو چشم قربانی
Джам-и Джам, глава 77حال و کار جهان خیالاتستنظری کن که: این چه حالاتست؟
Атешкаде, глава 12وقت آن شد که کشد کلک نزارچون نی از دل ناله های زار زار
Касыда 24ای شده شیفتهٔ گیتی و دورانشدهر دریاست، بیندیش ز طوفانش
Birinci pərdəДЕЙСТВИЕ ПЕРВОЕКАРТИНА ПЕРВАЯ
Хакк аль-якин, глава 7حقیقت- تجدد تعینات، به حسب اقتضای ذاتی، که نسبیهاند ونسبیت عرض، است و العرض لایبقی زمانین، و به حسب اقتضای منتسبین اعنی الوجود و العدم طالب و مشتاق عدماند، و بر سرعت تمام ساری و متحرک به مرکز فطرت ذاتی خوداند که عدم است، به مثابت جواهر به مراکز: و تری الجبال تحسبها جامدة و هی تمرمرالسحاب.حقیقت- ظهور سرعت سریان تعین در زمان از بدیهیات است، که در هر طرفةالعین حال را تجددی حاصل میشود تا درمرتبه خویش محکوم علیه نمیگردد به ادراک، چه هر یک از اجزای آنات او مانند نهر جاری و خط ممتد مینماید، همچنین تجدد تعین مکان و سرعت سریان آن ظاهر است، چه هر یک از اجزای جسم محیط که محل مکان است در حرکت مستدیر اقتضای اخفای جزو دیگر میکند و شبهت نیست که مکان مجموع اجزای آن جسم است و تجدد تعین حرکت از ضروریات است، از آنکه خروج از قوه به فعل جز به طریق تدریج صورت نه بندد، مگر به تصور مبداء و منتها و عدم سکون متحرک بینهما و چون زمان و مکان و حرکت درهر طرفةالعین مبدل گردد، ضرورت بود که جهات و اجسام و اعراض دیگر بدین و تیره روند که محقق است که هرآنی و جزوی را از مکان و حرکت با هر یک از معروضات ایشان نسبتی است غیر نسبت اول، و هر یکی در هر طرفةالعین به حسب لبس و خلع تعین وجودی و عدمی خاص مییابند، و این معنی را محبوس و مقید زمان و مکان درنیابد: بل هم فی لبس من خلق جدید.
Tülkü həccə gedirITülkü qocalmış idi,
Ареф-наме, глава 5بیا گویم برایت داستانیکه تا تأثیرِ چادر را بدانی
Mənzum oçerkBuruq adamı**I**
Ah, yüz min ah, dərvişü qəni, mirü gədayAh, yüz min ah, dərvişü qəni, mirü gəday,Mütləqa bilməz nədir şəri-Nəbi, əmri-xuday,
SəttarxanBu şeir 1946-cı ildə Təbrizdə “Şairlər məclisi”nin*təşkil etdiyi müsabiqədə ikinci dərəcəli mükafata*
XilaskarXəzərdə həlak olmuş*Tofiq Hüseynovun xatirəsinə*
Mülhimeyi-əş'arHüsnü anın o dahiyəsi,Çiçək müvəzziəsi!
Məkri-zənanVar idi bir müsənnifi-adil,Elm dəryasi, mürşüdi-kamil.
Касыда 2آن روضه مقدس و آن کعبه صفاآن مرقد مطهر و آن قبله دعا
Ənisül-arifin, 32بود استادی به غایت پرهنرداشت شاگردی چو شیطان حیله گر
Касыда 14سپهر مجد و معالی محیط نقطه عالمجهان جود و عوالی چراغ دوده آدم
Uzun dərya(Siyahət xatiratımdan)Babacan! Guş elə əlan sənə bir hekayət edim ünvan ki, çıxar ortalığa sirri-
Diliçan yolundaIYüksək təpələrin hakim bir çaya
Привет Гейдар-бабеحیدربابا ایلدیریملار شاخانداسئللر سولار شاققیلدییوب آخاندا
Маснави 7ذوق وجد وسماع وجان بازیهست در قوم ملت تازی
ÇayŞiveyi-əhli-zamanə bəzmi-qəndü çaydırKimsədə əndazə yox, hər kimsənə xudraydır
Xəyalın uçuşuÇox gəzmişəm mən səyahət edərək,Rusiyyədən--Lehistana gedərək,
Nizami“Poylu körpüsü” poemasından fəsil*¹... Nizami, millət də bəzən tək qalır,
Məni bağışlayın...Dolduqca insan yaşa,Keçdikcə illər, aylar,