Парвин Этесами · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
نهال تازه رسی گفت با درختی خشککه از چه روی، ترا هیچ برگ و باری نیست
Стихотворение 39در دست بانوئی، به نخی گفت سوزنیکای هرزهگرد بی سر و بی پا چه میکنی
Касыда 40اگر روی طلب زائینهٔ معنی نگردانیفساد از دل فروشوئی، غبار از جان برافشانی
Стихотворение 58برد دزدی را سوی قاضی عسسخلق بسیاری روان از پیش و پس
Стихотворение 74سخن گفت با خویش، دلوی بنخوتکه بی من، کس از چه ننوشیده آبی
Стихотворение 75آن نشنیدید که در شیروانبود یکی زاهد روشن روان
Стихотворение 84شاهدی گفت بشمعی کامشبدر و دیوار، مزین کردم
Стихотворение 162آب نالید، وقت جوشیدنکاوخ از رنج دیگ و جور شرار
Стихотворение 164ای گل، تو ز جمعیت گلزار، چه دیدیجز سرزنش و بد سری خار، چه دیدی
Стихотворение 167ما نیز در دیار حقیقت، توانگریمکالای ما چو وقت رسد، کارهای ماست
Стихотворение 172بکوش و دانشی آموز و پرتوی افکنکه فرصتی که ترا دادهاند، بی بدل است
Стихотворение 176دور جهان، خونی خونخوارهاستمحکمهٔ نیک و بد کارهاست
Стихотворение 156همای دید سوی ماکیان بقلعه و گفتکه این گروه، چه بیهمت و تن آسانند