Касим Анвар · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
جاودان، هرکه ترا دید بعالم شادستعاشق روی تو از هر دو جهان آزادست
Газель 89شفای جان مرا چیست؟ کز من آزردستکنون که خون دلم ریخت، جان و دل بر دست
Газель 102بگذار ره صومعه، کان دور و درازستبنشین بدر میکده، کان خانه رازست
Газель 105در مذهب ما باده مباحست و حلالستاین باده ز خم خانه اجلال جلالست
Газель 109تو ساقی جان بخشی و عالم همه جامستوز باده نوشین تو عالم همه جامست
Газель 112دلم از عشق تو مست است و جان مستجهان مست و زمین مست، آسمان مست
Газель 122درد تو، که سرمایه ملک دو جهانستالمنة لله که مرا بر دل و جانست
Газель 133دلم از شوق تو خونست و ندانم چونستدر درون شوق وصالت ز بیان بیرونست
Газель 141ز پیدایی چو پنهانست آن دوستهمه جا او،همه جا او، همه اوست
Газель 142عاشق بمرگ مایل و عاقل بهانه جوستغازی قتیل دشمن و عاشق قتیل دوست
Газель 146قمری دارم کین چشم نهان خانه اوستدل و جان عاشق آن نرگس مستانه اوست
Газель 153زان یار جفا پیشه، که پشتست و پناهستغافل مشو، ای دوست، که آن عین گناهست
Газель 174میان مجلس رندان حدیث فردا نیستبیار باده، که حال زمانه پیدا نیست
Газель 181از تو به مقصود ره دور نیستگر دل و جان غافل و مغرور نیست
Газель 189پیر ما جامیست، اما در خور این جام نیستباده صافی نوشد، اما رند درد آشام نیست
Газель 194خلق گویند که: در عشق بلیاتی نیستقدمی نیست درین راه که آفاتی نیست
Газель 206چشم سرمست تو ما را بستم کاری کشتدید صد زاری ما را و بصد زاری کشت
Газель 207ناگهان در تاخت عشقت، ملک جان یغما گرفتآتش سودای عشقت در دل شیدا گرفت
Газель 208ذکر جمیل یار جهان را فرو گرفتعالم گرفت، لیک بوجه نکو گرفت
Газель 213با عشق ز تسبیح و مصلا نتوان گفتجز باده گل رنگ مصفا نتوان گفت
Газель 217ای پرتو جمال الهی،چه گویمت؟ای فیض فضل نامتناهی،چه گویمت؟
Газель 220عشق تو مرا از هر دو جهان ساخت مجردای عشق گرانمایه و ای دولت سرمد
Газель 224جام در پای صراحی سر نهادگریه ای میکرد از بهر رشاد
Газель 225دریغ باشد ازین چار سوی کون و فسادبرون رویم، نبرده متاع خود بمراد
Газель 227ما همه شیداییان بودیم و مستان وداد«زاد فی الطنبور نغما» حسن او چون جلوه داد
Газель 232نگین سلیمان بدیوان که داد؟سریر سلاطین بدربان که داد؟
Газель 237ز ذوق عالم عرفان کجا خبر داردکسی که همت دون،فکرمختصردارد؟
Газель 240آن خواجه سر بشر نداردپیداست که رو بشر ندارد
Газель 241مرا سودای او دیوانه داردخراب ومست آن جانانه دارد
Газель 242بپیش اهل سیادت سعادتی دارددلی که از همه عالم فراغتی دارد