Касим Анвар
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
یار همان، درد همان، دل همانغصه همان، قصه مشکل همان
Газель 536در دل از شوق تو شوریست که نتوان گفتنبا خیال تو حضوریست که نتوان گفتن
Газель 543بسامان آمد احوال دل منبدیدار تو حل شد مشکل من
Газель 568ای دل، اگر تو عاشقی، با عاشقان همخانه شوواندر میان عاشقان از عاشقی فرزانه شو
Газель 593پر گشت جهان از می گل رنگ مغانهامروز می آرید، میآرید بهانه
Газель 609ای دل عشاق را بروی تو شادیغایت مقصود و منتهای مرادی
Газель 613فرودی باشد و ننگ و جودیکه نبود پیش جودت در سجودی
Газель 625من قبله بدل کردم، تا کی بود این کوری؟جویای لقا گشتم، تا چند ز مهجوری؟
Газель 642پیش از بنای مدرسه و دیر ارمنیما با تو بوده ایم، «سیور من بجان سنی »
Газель 643سخنی میرود، ای دوست، مسلم سخنیکه ز دستم ندهی، زانکه نیابی چو منی
Газель 651بیابان را بپیمودی، ولیکن بس ویاوانیهدایه خوانده ای،اما هدایت را نمی دانی
Газель 657جراحت دل من تازه کرد دلبر جانیکه هر جدید درو لذتیست وین تو ندانی
Газель 672بسیار طالبی، که مگر ذو فنون شویهمراه عشق شو، که جنون در جنون شوی
Ənisül-arifin, 1منت خدای راجلت عظمته و علت کلمته،که بشعشعه انوار اسرار شموس، ارواح اقمار قلوب انسان را،یعنی سیارات سماوات نفوس ایشان را،بحکم قدم از عالم عدم موجود گردانید و خاکیان خطه امکان را بتشریف «و لقد کرمنابنی آدم » مشرف داشت،خرد خرده دان،که وزیر سلاطین ارواح انسانست و سبب سعود نقود وجود ایشانست،در مبادی بوادی جمال کمالش از سطوات صدمات اجلال جلالش حیرانست،نظم:ای برتر از آنکه عقل دراک
Məqamatül-arifin, 1حمد بر حضرت غنی احد«الذی لم یلد ولم یولد»
Марсия 1سرور سینه من از فروغ روی تو بودولی بسوخت بدرد تو جان غم فرسود
Газель 1ای آسیا، ای آسیا، سرگشتهای چون ما چرا؟از ما مپوشان راز خود، با ما بیان کن ماجرا
Тюркское стихотворение 1ال یار عزیز ابله که: جان با دینه دورمسجد دسار و باردم که بوکن آینه در
Ənisül-arifin, 2یا مغیث المذنبین معطی السؤالیاانیس العارفین،یا ذوالجلال
Məqamatül-arifin, 2بشنو،ای طالب ره توفیقدر طریق خدا علی التحقیق
Маснави 2روضة المذنبین احمد جامآن نهنگ محیط بحر آشام
Рубаи 2گر جانم گویم، عاشق پیشین شماستور دل گویم، بنده مسکین شماست
Тюркское стихотворение 2بیا، ای ساقی جانها، بیار آن باده در گلشنبه غایت خوشدلم کان یار میپرسد که: سن کیم سن؟
Маснави 5یک تسو و دو تسو و سه تسوچند باشد کم تسو؟ تو باز گو
Məqamatül-arifin, 6پس کنم در معاملات شروعباتو گویم همه اصول و فروع
Рубаи 6گفتم:بهزار دل ترا دارم دوستدر خنده شد از ناز که:این شیوه نکوست
Маснави 8برادر عزیز را سعادت ابدی مساعد باد و برضا و لقانا رسید،از دنیا مرواد، بالنبی وآله الامجاد روزی چندست که سلطان معشوق حقیقی از افق دل ربانی بر عاشقان کرشمهای عجب می کند،گاهی بغمزه تشریف میدهد وگاهی بغم تهدید و من می گویم،بیت :چون وصلت قاسم بخدا بی شکیست
Газель 9جگر پردرد و دل پرخون و جان سرمست و ناپرواشبم تاریک و مرکب لنگ و در سر مایه سودا
Кыта 9نصب کردست مرا دوست برفع سخنیکه برو نفع جهانی متوقف باشد
Кыта 11شاه رستم را درودی میفرستم با سلامزانکه کس رامثل او فرزند فرزندی نبود