Катран Тебризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ملکا تنت ز جان آمده جانت از خرد استاورمزدی تو و فرخنده سپندارمذست
Касыда 38چون شمال مهرگان اندر هوا پویا شودزاغ گنگ اندر میان بوستان گویا شود
Касыда 54هرکه او را میل خاطر سوی ارزانی بوداو برنج و خواری ارزانی و ارزانی بود
Касыда 63بتا گل رخ تو کرده از بنفشه سپردو زلف تست دو جراره بنفشه سپر
Касыда 75دگر فکار نباشد دلم ز هجر نگاردکر نباشد رویم ز خون دیده نگار
Касыда 96ز چین زلف مه نیکوان چین و طرازهمیشه سلسله ساز است با دو درع طراز
Касыда 120ای آنکه ترا بوده بر اندام جهان دامچون بست ترا دست جهان دام بر اندام
Касыда 139ایکام دل دوست و بلای دل دشمنروزه شد و دیمه شد و عید آمد و بهمن
Касыда 140ای مرا دیدار تو جان و جهانبی تو هرگز نی جهان خواهم نه جان
Касыда 146بتی که سجده برد پیش او مه گردونبه نیکوئی بر او نیکوان دیگر دون
Касыда 157چه سرو است این میان بزم نازانچه مشگست این بگرد ماه تابان
Касыда 194ای ماه شبه زلف مشک خالیخالی نشود جانم از تو حالی
Касыда 202دماری تو ای چشم و دل را دماریدم آری به چشم اندر ای دل دم آری
Таркиббанд 5آن دلبری که خوبی بسیار یار اوستدردا که در دلم همه پیکار کار اوست
Кыта 18این جهان را سایه تو باد بر سر جاودانزانکه چندانی که هستی این جهان جان پرور است
Кыта 63خدایگانا چرخ برین زمین تو بادبروز کوشش روح الامین امین تو باد
Кыта 68ای مکان سعد و کان جاه و ارکان ظفرجشن فروردین فرخ بر جهان افکند فر
Кыта 122شد پیر جهان و شد جوان بادهوز نقش و نگار باغ شد ساده
Кыта 140ای پیشه تو رامش و پیروزی و بهیگل رفت و لاله رفت و ترنج آمد و بهی
Рубаи 11ای گشته خجل ماه فلک از نظرتشد تیره شکر زان لب همچون شکرت
Рубаи 38تا کی ز فراق بر دلم بند بوداندوه فراق بر دلم چند بود
Рубаи 58تا تو نکنی بدشمن و دوست نظرنه نفع رسد بدشمن و دوست نه ضر
Рубаи 76سه چیز ترا سه چیز داده است جمالخَدّ را خط و زلف را گل و عارض خال
Рубаи 91یکباره دل از هوای تو بگسستیمبا آنکه به ما وفا کند پیوستیم
Рубаи 97تا دور شدی تو از من ای سرو روانشد خون دلم به دو رخ از دیده روان
Рубаи 98ای کرده به بند دوستی بسته دلمبا تو به هوای و مهر پیوسته دلم
Рубаи 102ای دوست بیا تا ره دیگر گیریموآزار و جفاها ز میان برگیریم
Рубаи 103یوسفرویی کز او فغان کرد دلمچون دستِ زنان مصریان کرد دلم
Рубаи 108افتادم در دام بتی سیم انداموز صحبت او دلم رسیده است بکام
Рубаи 113از کبر دلا دست بعیوق مزنلافی که زنی ز دست معشوق مزن