Рафик Зака Хандан · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Bülbüllər ah çəksə bağlar odlanar,Qönçələr, budaqlar, tağlar odlanar.
İnsanları sevənlərAçıq gözlü ərənlərKönülləri mənimsər.
Sən ki yoxsanSən ki yoxsan bu geniş dünyada,Mənə dünya görünür röyada.
Yazıq millətYazıq millət, nələr gördün, nələr çəkdin bu dünyada,Quduz işğalçılarla odlanıb yandın, yazıq millət!
DilimBilməyənlər bunu bilsin ki elim Türk elidir,Dilimin türküsü Türk andı, dilim Türk dilidir!
Didərginİşgəncə olarmı hər gün olsun,Yurd bunca rəvamı gərgin olsun?!
ƏmanətEşqin, həvəsin qalmasa canda,Bezsən yaşamaqdan bu cahanda.
Yunus deyə-deyəYazda gözləri yol çəkərDağlar Yunus deyə-deyə,
TürkülərSular büründü fosfora,Baxın, ilahi vəsf ora!.
İstanbula doğruDağ kimi dalğaları aşdı “Azərbaycan”ımız,Səkkiz ölkəylə vidalaşdı “Azərbaycan”ımız.
Azərbaycandan ayrıDünyanın üç qitəsində olmuşam,Afrikada, Avropada, Asyada,
QürbətdəQürbətdə uzun yolçuluğun zövqünə daldıq,Bir ömrə dəyən günləri bir-bir yola saldıq.
İçdən gələn səslərKönül sözlüyümdə ulus sözləri,Oxşayır yurdumla gülən gözləri,
Sarı gəlin türküsüSarı gəlin türküsüBir gözəllə bir küsü...
DüşmanlarımızDüşmanlarımız bizlərə Türk söyləmiş ancaq,Türkəm deməyən yurddaşımız düşmanımızdır!
Dəniz şairiKimdir o igid yolçu ki şimşək kimi çaxmış,Al yelkəninin üstünə Ay-yıldızı taxmış?!
UzaqlardaUçar uçar uca qartal dumanlı dağlarda,Görən o qartalı olmaz çiçəkli bağlarda,
Nə bir təsəlliKönlümdə, gözümdə bir iztirab var,Nə məndə dözüm var, nə canda tab var,
CeyranEy gözəl ceyran gözəl şairlərin seyranısan,Sən ki ceyran gözlərinlə qızların ceyranısan,
GözəlsənCanım, söz yox, gözəlsən,Gözəlsən, çox gözəlsən!
Demə, ey gülDeyirsən: “Səndən öncəMən ölüm...” Demə, ey gül!
Getmə, gözəlim, getməGəldin, nə gözəl oldu,Gül açdı, tikan soldu,
Bahar gəlibdirYenə də bahar gəlibdir,Necə bəxtiyar gəlibdir!
OlaramSən açan bir qönçə olsan,Mən sənin bağçan olaram,
ÇağlamaGülüm soldu, baharımı aldı qış,Çağlama, ey dərdli könül, çağlama!
Gəl, sevdiciyimSəndən sən ayırdın məni, can qalmadı canda,Sənsiz yaşamaq ölməyə bənzər bu cahanda.
OxşamaGəlişin ürəksiz oldu,Görüşün sürəksiz oldu,
Unutmadımı?Eşitdim, çəkincə mənim adımı,Demisən: könlünü ovutmadımı?
SanaramYaralı ney kimi coşar, inlərəm,Dolu gözlərimə çən qovuşanda,
GörünçəDünyamı qaranlıq saran zamanda,Sən doğdun ömrümdə bir günəş kimi.