Рафик Зака Хандан
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Canımı odlara yandırmadasan,Bir deməzsən yaxılar, candır bu!
Dünya türküsüHəsən Əzizoğluna*Tanrının müridi dünya,
QasırğalarQanadlanan bu dalğalarGümüş qanadlı yorğalar.
İstanbulSəni görməkçin, inan ki, bir ömür yol gəldim,Yaşadım daima sevginlə, gözəl İstanbul!
Ağ dənizdəOldum bir ay Ağ dənizdə, Xəndan,Qaldım gidi dalğalarla dalğın.
TürklərTürküyədir ruhumuzu dindirən,Dilimizdə bir yabançı şərqi yox!
İnandımGetdin, günlərimə gün doğmur kimi,Axır gözyaşlarım bir yağmur kimi.
DüşməkAyrı düşmək kimə düşmüşdü ki, düşsün mənə də?Ayrılıq düşdü mənim bəxtimə, erkən düşdü.
Ey şairlərEy şairlər, şeirdirBu dünyada səcdəniz,
QurdTülküdən hiyləgər olan bir ovçu,Bir qurdu öldürüb, mükafat aldı.
QovaqDostum Fazil Məmmədoğluna*Göylər qaşını çatmasın,
Şairin ömrüŞairin ömrü bahar ömrünə bənzər, məncə,Şairin ruhu bahar!
NeylərHücum eyləyərmi pişik pələncə?Pələng başlayarmı pişiklə cəngə?!
Köksündə açıb yaraKöksündə açıb yara,Ulu bir sənətkara,
Nur içindəDeyirdin: yurd mənimçinÖmürlük ziynət olsun.
Qorxma, oğlumSəni çox aldadacaqlar, oğlum,Çox yalanlar satacaqlar, oğlum!
YaşayarVarlığın dərdini ərdəmli ərənlər daşıyar,Dərd nədir anlamayan cingənə yüz il yaşayar.
Dərmə bu çiçəyiDərmə bu çiçəyi, dərmə, ay qızım,Çox da ki oxşayıb, qoxlayacaqsan.
QıratCanlılar içində tarixə düşmüşYeganə canlı var, o da Qıratdır.
Umulmaz zəfərYoxdu ərdəmli oğullarda o gün hey sanki,Güllələrdən gərilən duyğuları key sanki,
Şairin yazdığınıŞair olan gerçəyi yalana yoza bilməz,Kədərə tutulunca sevincdən yaza bilməz,
GözəlimGözlərin könlümə biganə kəsilmiş gözəlim,Yarışırsan qara sevdalı bir şairləmi sən?!
SevməkSevmək nə deməkdir?!Cənnət deyilən nəşəli xülya kimi bir şey!
Gərəkdirİdmançı deyil əldə oyuncaq,İdmançı cavan yaşda gərəkdir.
Niyə ürkürsənNeçə şerimdə görüb türk sözünü,Vay dədə, vay deyə yumdun gözünü.
Otuz yeddidəBaşsız olanlar başa çıxmışdı kiBaşlılar odlandı otuzyeddidə.
VardırPaytaxtını sorsan, deyər üç min yaşı vardır,Təsdiqləyən anbarda çopur bir daşı vardır.
BacarmamışKim yer üzündə yurdla, ulusla ucalmamış?!Yurddan, ulusdan alçaq adamlar güc almamış!
Dağlar nəğməsiAləmi var dağların,O sönməz ocaqların,
Bir şairəOlmaz, bu gerçəyi ola bilməz yalan sanan,Şerə sənin qədər vurulan olmamış, inan!