Саиб Тебризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
هر خسی قیمت نداند نالهٔ شبخیز راخسروی باید که داند قدر این شبدیز را
Газель 109جذبه مجنون سبک سازد ز تمکین سنگ رادر کف طفلان دهد پرواز شاهین سنگ را
Газель 155می برد از هوش پیش از آمدن بویش مرانیست جز حسرت، نصیب دیده از رویش مرا
Газель 195دلفریبی چون به جولان آورد آن ماه رامرد می باید نگه دارد عنان آه را!
Отдельное стихотворение 218روز روشن آه ما بر قلب گردون می زندعاجزست آن کس که بر دشمن شبیخون می زند
Отдельное стихотворение 243چشم مستت سرمه را بیهوشدارو میکندزهر قاتل وسمه را آن تیغ ابرو میکند
Газель 254گر نظربازی به بال خود کند طاوس ماجوید از بهر رهایی روزنی محبوس ما
Отдельное стихотворение 288کشد در خاک و خونم گر غباری در من آویزدز پا افتم اگر خاری مرا در دامن آویزد
Газель 341ندارد بحر و کان سرمایه دست و دل ما راگهر چون ابر می ریزد ز دامن سایل ما را
Отдельное стихотворение 488هر کس که چون صدف دهن خویش کرد پاکلبریز می شود ز گهرهای تابناک
Газель 495نه به چشم و دل تنها نگرانیم تراهمچو دام از همه اعضا نگرانیم ترا
Газель 527نخل قد تو هم آغوش بلا کرد مراهوس زلف تو همدست صبا کرد مرا
Газель 582عجب که یک دلِ خوش در جهان شود پیداز شورهزار کجا گلسِتان شود پیدا؟
Газель 655شدیم پیر و نشد تر دو چشم بی نم ماپلی است آن طرف آب، قامت خم ما
Газель 679می می کند خیال تنک ظرف آب راویرانه سیل می شمرد ماهتاب را
Газель 729افسرده دل اگر چه ز واسوختن مرابتوان به روی گرم برافروختن مرا
Газель 730گر قابل ملال نیم، شاد کن مراویران اگر نمی کنی، آباد کن مرا
Газель 782از گریه خاک دام چمن می کنیم مادر غربتیم و سیر وطن می کنیم ما
Газель 893روز روشن گل و شمع شب تارست شراببرگ عیش و طرب لیل و نهارست شراب
Газель 1004گر نباشد در نظر لیلی مرا هامون بس استنقش پای ناقه برگ عیش این مجنون بس است
Газель 1080کاسه سر را خطر از مغز پر جوش من استعالمی زین باده سر جوش مدهوش من است
Газель 1091دیده هر کس که حیران است در دنبال اوستهر که از خود می دود بیرون به استقبال اوست
Газель 1092افسر سر گرمی مهر از فروغ جام اوستخرده انجم سپند روی آتش فام اوست
Газель 1097زلف شب عنبر فشان از نکهت گیسوی اوستعطسه بی اختیار صبحدم از بوی اوست
Газель 1122تا ز روی آتشین او نقاب افتاده استرعشه غیرت به جان آفتاب افتاده است
Газель 1257نیست تا پاک از غرضها در سخاوت سود نیستدر تلاش نام، سیم و زر فشاندن جود نیست
Газель 1352نرم نرم از خلق ناهموار می باید گذشتبی صدای پا ازین کهسار می باید گذشت
Газель 1377وقت خط دل کام خود زان لعل روح افزا گرفتدر بهاران می توان داد دل از صهبا گرفت
Газель 1391وقت رندی خوش که کام از موسم گل برگرفتدامن سجاده را داد از کف و ساغر گرفت
Газель 1552خارخاری که ز رفتار تو در دل مانده استخس و خاری است که از موج به ساحل مانده است