Саиб Тебризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
چه غم از کشتن عشاق فگارست ترا؟که می بی غمی از خون شکارست ترا
Отдельное стихотворение 493دیده از صورتپرستی بسته بود آیینهامنوخطی دیدم که بازی کرد دل در سینهام
Газель 493کیست گردن ننهد دام جهانگیر ترا؟چرخ یک حلقه بود زلف چو زنجیر ترا
Газель 496باغبان در نگشوده است گلستان ترابو نکرده است صبا سیب زنخدان ترا
Отдельное стихотворение 501گریه را بیطاقتی آموختن حق من استدر دو مجلس قطره را همچشم طوفان میکنم
Газель 500هر که چون شیشه به پیمانه رساند خود راچون سلیمان به پریخانه رساند خود را
Газель 504چشم بگشا، سبک از خواب گران کن خود رابر هوا پای بنه، تخت روان کن خود را
Газель 506نیست اندیشه ای از زخم زبان سرکش راخار و خس بستر سنجاب بود آتش را
Отдельное стихотворение 508به می گرد ملال از چهره دل پاک می کردمز هر پیمانه ای خون در دل افلاک می کردم
Отдельное стихотворение 510به بوسی قانع از لبهای شکربار چون گردم؟ازین قند مکرر سیر من یکبار چون گردم؟
Отдельное стихотворение 526فرهادم و ثبات قدم هست پیشه امناخن دوانده در جگر سنگ تیشه ام
Отдельное стихотворение 528در کار عشق سعی چو فرهاد میکنممشق جنون به خامه فولاد میکنم
Газель 528سبک از عقل به یک رطل گران کرد مراصحبت پیر خرابات جوان کرد مرا
Отдельное стихотворение 530کو می که اختیار خرد را به او دهم؟مستانه دست خویش به دست سبو دهم
Отдельное стихотворение 535دام امید در ره ایام بستهایمدر رهگذار سیل ز خس دام بستهایم
Отдельное стихотворение 536راه نشاط بر دل دیوانه بسته ایمما راه آشنایی بیگانه بسته ایم
Газель 535می کند گرم طلب شعله آواز مرامی شود زمزمه بال و پر پرواز مرا
Отдельное стихотворение 538رفتیم و کوی او به رقیبان گذاشتیمخوش کعبه ای به خار مغیلان گذاشتیم
Газель 538دل سیه شد ز سیه خانه افلاک مراکی بود آینه زین زنگ شود پاک مرا؟
Газель 539آشنایی به کسی نیست درین خانه مرانظر از جمع به شمع است چو پروانه مرا
Газель 543مژه مانع نشود اشک سبک جولان رادامن بحر به فرمان نبود مرجان را
Газель 544میزبانی که ز جان سیر کند مهمان راچه ضرورست که آراسته سازد خوان را؟
Отдельное стихотворение 546گر تو با هر خار و خس خواهی چو گل افروختناز چراغ غیرتم (گل) می کند واسوختن
Газель 547تندی خوی ضرورست سخن آیین راکه بنوشند به تلخی، می لب شیرین را
Газель 548گل به صد دیده شبنم نگران است او رالاله از جمله خونین جگران است او را
Отдельное стихотворение 556کجا طی راه حق با جان غافل می توان کردن؟به پای خفته کی قطع منازل می توان کردن؟
Отдельное стихотворение 560به فکر از عقده افلاک نتوان کرد سر بیرونچرا در بیضه آرد مرغ زیرک بال و پر بیرون؟
Газель 560هست پیوسته به دریای کرم گوهر ماچه کند خشکی عالم به دماغ تر ما؟
Отдельное стихотворение 570دستی که ریزشی نکند زیر خشت بهاز کعبه ای که فیض نبخشد کنشت به
Отдельное стихотворение 572پا چو مجنون جمع اگر در دامن صحرا کنیمی توانی رام لیلی را ز استغنا کنی