Саиб Тебризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
بیش ازین آتش مزن در عالم ای جان کسیرحم کن بر تشنگان ای آب حیوان کسی
Газель 6700جلوه برقی است نور آفتاب زندگیگردش چشمی است دوران حباب زندگی
Газель 6734شکوه ای دارم به شرط آن که پنهان بشنویپیش ازان کز من خبر در کافرستان بشنوی
Газель 6736خار دیوارست چون از اشک شد مژگان تهیابر بی باران بود دستی که شد ز احسان تهی
Газель 6740نباشد دولت بیدار را چون انقلاب از پی؟که دارد شبنم این باغ چشم آفتاب از پی
Газель 6746چراغ گل اگر در زیر بال بلبلان بودیکجا اوراق گل در دست تاراج خزان بودی؟
Газель 6795تا ز رخسار چو مه پرده برانداختهایسوز خورشید به جان قمر انداختهای
Газель 6803ای که از بیبصران راه خدا میطلبیچشم بگشای که از کور عصا میطلبی
Газель 6804نی خود را بشکن گر شکری می طلبیبرگ از خود بفشان گر ثمری می طلبی
Газель 6810پرده بردار ز رخسار که دیدن داریسربرآور ز گریبان که دمیدن داری
Газель 6823نه چنان دانه دل سوخت ز سودای کسیکه شود سبز ز آب رخ زیبای کسی
Газель 6844باش در ذکر خدا دایم اگر جویاییکاین براقی است که تا عرش ناستد جایی
Газель 6855ز برگریز، دل بی قرار ازان داریکه غافلی ز بهاری که در خزان داری
Газель 6857هزار حیف که از رهگذار بی بصرینیافتم خبری از جهان بی خبری
Газель 6882صفای وقت درین خاکدان چه می خواهی؟گهر ز دامن ریگ روان چه می خواهی؟
Газель 6886گرفته است مرا در میان تماشاییکه در خیال نیاورده هیچ بینایی
Газель 6887ز حسن شوخ تو نظاره تماشاییسفینه ای است که گردیده است دریایی
Газель 6898از دل مپرس، خانه به سیلاب داده ایتعلیم بی قراری سیماب داده ای
Газель 6904ای دل چه در قلمرو میخانه مانده ایحیران می چو دیده پیمانه مانده ای
Газель 6920تا کی به هر مشاهده از جا رود کسی؟غافل شود ز حق به تماشا رود کسی
Газель 6921تا کی غبار خاطر صحرا شود کسی؟چون گردباد، بادیه پیما شود کسی
Газель 6932گر فکر زاد آخرت ای دوربین کنیدر زیر خاک عشرت روی زمین کنی
Газель 6934در پیری ارتکاب می ناب می کنیاین صبح را تصور مهتاب می کنی
Газель 6936زین گریه دروغ که ای پیر می کنیآبی به شیراز سر تزویر می کنی
Газель 6957حیف است درین فصل دماغی نرسانیچشمی ز گل و لاله چو شبنم نچرانی
Отдельное стихотворение 3گر چنین ابروی او ره می زند اصحاب رارفته رفته طاق نسیان می کند محراب را
Газель 4جان روشندل ز جسم مختصر باشد جدادر صدف از راه غلطانی گهر باشد جدا
Касыда 5نشست گل به سریر چمن سلیمان وارگشود چون پریان بال، ابر گوهربار
Касыда 7پادشاهی و جوانی سد راه او نشدکرد چون ادهم ز ملک عالم فانی کنار
Касыда 8ای زمان دلگشایت نوبهار روزگارصبح نوروز از جبین بخت سبزت آشکار