Саиб Тебризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
گرچه از عقل گران لنگر فلاطونیم ماکار با اطفال چون افتاد مجنونیم ما
Газель 286نور معنی در جبین تاک می بینیم مادر قدح افشرده ادراک می بینیم ما
Газель 289تا شد از صدق طلب چون صبح، روشن جان مااز تنور سرد، آید گرم بیرون نان ما
Газель 293دلبر محجوب می خواهد دل پر خون ماغنچه نشکفته باشد سبز ته گلگون ما
Отдельное стихотворение 311(صبا در هم خبر از طره جانانه می گویدسخن های پریشان با من دیوانه می گوید)
Отдельное стихотворение 312آن که چشمان ترا نشأه بیهوشی دادمستمندان ترا ذوق جگرنوشی داد
Отдельное стихотворение 313(یک ادای نمکین در همه عمر نکردیارب این بخت مرا تهمت شوری که نهاد؟)
Газель 313نه هر کس سر برون با تیغ و خنجر می برد اینجاسر تسلیم هر کس می نهد سر می برد اینجا
Газель 316گهر نشمرده می ریزند بر کوته زبان اینجاسخن بی پرده می گویند باگوش گران اینجا
Газель 317منال از نقش کم گر شد قمارت بدنشین اینجاکه چشم بد به قدر نقش باشد در کمین اینجا
Отдельное стихотворение 320بوی گل مژده آشوب جنون می آردناله بلبلم از پرده برون می آرد
Отдельное стихотворение 329رهنوردی که مدارش به توکل گذردگر قدم بر سر دریا نهد از پل گذرد
Газель 329ز سیما می شود روشندلان را مهر و کین پیداکه در دل هر چه پوشیده است، گردد از جبین پیدا
Отдельное стихотворение 334هر کجا از خط سبز تو سخن می خیزدموی از سبزه بر اندام چمن می خیزد
Отдельное стихотворение 336نکشم ناز بتی را که جفاجو نبودبه چه کار آیدم آن گل که در او بو نبود؟
Отдельное стихотворение 338رام عاشق نشدن، کام زلیخا دادنهمه از یوسف بازاری ما می آید
Отдельное стихотворение 340خون به جوشم ز خط غالیهگون میآیداین بهاری است کز او بوی جنون میآید
Газель 339اگرچه نیست غیر از کوه غم فریادرس ما راهمان خرج فغان و ناله می گردد نفس ما را
Отдельное стихотворение 341مگر از ناله بلبل دل ما بگشایدورنه پیداست چه از باد صبا بگشاید
Газель 342خدایا درپذیر این نعره مستانه ما رامکن نومید از حسن قبول افسانه ما را
Газель 345دهن بستن ز آفتها نگهبان است دلها رالب خاموش دیوار گلستان است دلها را
Газель 348که دارد این چنین سرگشته و بی تاب دریا را؟که نعلی هست در آتش ز هر گرداب دریا را
Газель 350چه پروا از غبار خط مشکین است آن لب را؟می لعلی جواهر سرمه سازد ظلمت شب را
Газель 352اگر از اهل ایمانی مهیا باش آفت راکه دندان می گزد پیوسته انگشت شهادت را
Отдельное стихотворение 358دل رمیده به این خاکدان نمی سازدبه هیچ وجه شرر با دخان نمی سازد
Отдельное стихотворение 365سحر که پرده ز رخ گلرخان براندازند( ) زلزله در ملک خاور اندازند
Отдельное стихотворение 367دلاوران که صف کارزار می شکنندبه خون گرم من اول خمار می شکنند
Отдельное стихотворение 368ترا که چتر زراندود آفتاب بودهلال عید به اندازه رکاب بود
Газель 369ز آه سرد پروا نیست عشاق بلاکش راکند بر دود صبر آن کس که می افروزد آتش را
Газель 370بلند آوازه سازد شور عاشق عشق سرکش رابه فریاد آورد مشتی نمک دریای آتش را