Саиб Тебризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
صد خنده واکشم ز تو تا ترک جان کنمدر خون صد بهار روم تا خزان کنم
Газель 532تا دل از روی تو شد مطلع انوار مراچشم خورشید شود خیره ز رخسار مرا
Отдельное стихотворение 539گرم نصیحت دل دیوانه خودیمسنگیم و در کمینگه پیمانه خودیم
Газель 545شد ز زنجیر فزون شور جنون مجنون راموج بال و پر رفتار شود جیحون را
Отдельное стихотворение 548درگذشت از خاکساری دشمن از آزار منشد حصار عافیت کوتاهی دیوار من
Отдельное стихотворение 549از نصیحت دم مزن با خاطر افگار منکز دوای تلخ بدخوتر شود بیمار من
Отдельное стихотворение 551نیست غیری در حریم دیده نمناک مننام لیلی نقش می بندد ز اشک پاک من
Газель 554نشد از روی تو سیراب نظر آینه راشرم رخسار تو خون کرد جگر آینه را
Газель 555چند بر کوردلان جلوه دهم معنی را؟پیش دجال کشم مایده عیسی را
Отдельное стихотворение 557به تنهایی گل از وصل گلستان می توان چیدنکه بی شرمی است گل در پیش چشم باغبان چیدن
Отдельное стихотворение 558بیا ای عشق جان پای در گل را به راه افکنز آه سردی آتش در دلم چون صبحگاه افکن
Отдельное стихотворение 561راز عشق از دل بی تاب نیاید بیرونگل از آتش، شکر از آب نیاید بیرون
Отдельное стихотворение 562نگه از چشم کبود تو چه خوش می آیدیوسف از نیل به این آب نیاید بیرون
Газель 561حلقه هر در باغی نشود دیده ماباغ دربسته بود دیده پوشیده ما
Отдельное стихотворение 563ز عشق بی مژه تر نمی توان بودنبهار بی می و ساغر نمی توان بودن
Газель 562گرچه از درد خزانی شده رخساره مامی توان چید گل از سینه صد پاره ما
Газель 563تا چه گل ریشه دوانیده در اندیشه ما؟که رگ ابر بهارست رگ و ریشه ما
Газель 565آب حیوان زند آب در میخانه مامی گزد خضر لب از حسرت پیمانه ما
Газель 566سیل را گنج شمارد دل ویرانه مابرق را تنگ در آغوش کشد دانه ما
Отдельное стихотворение 568می بده ساقی که از فیض شراب صبحگاهنور می بارد ز روی آفتاب صبحگاه
Отдельное стихотворение 574ازان رخسار حیرت آفرین تا پرده واکردیمرا چون دیده قربانیان بی مدعا کردی
Газель 576به محفل تو که خاموش بود سپند آنجاکراست زهره که سازد صدا بلند آنجا؟
Отдельное стихотворение 578بی سبب بر سرم ای عربده ساز آمده ایاز دل من چه به جا مانده که باز آمده ای؟
Газель 580خوش آن که از دو جهان گشت بی نیاز اینجاگرفت دامن آن یار دلنواز اینجا
Отдельное стихотворение 584غافل ز سیر عالم انوار مانده ایدر عقده بزرگی دستار مانده ای
Отдельное стихотворение 585در گریه چشم افشک فشان را ندیده ایفصل بهار لاله ستان را ندیده ای
Отдельное стихотворение 593تا چو سرزلف صد شکست نیابیدامن معشوق را به دست نیابی
Газель 592مده به چشم و دل خویش راه، غفلت رابه خلوت لحدانداز خواب راحت را
Газель 594ز دوزخ است چه پروا نیازمند ترا؟که ساخت شعله سویدای دل سپند ترا
Отдельное стихотворение 599اول علاج ما به نگاه کشند کنآنگاه غیر را هدف نوشخند کن