Хагани Ширвани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
صحن ارم ندیدی در باغ شاه بنگرحصن حرم ندیدی بر قصر شاه بگذر
Касыда 129مرغ شد اندر هوا رقص کنان صبحدمبلبله را مرغوار وقت سماع است هم
Касыда 145در این دامگاه ارچه همدم ندارمبحمدالله از هیچ غم غم ندارم
Касыда 156قحط وفاست در بنهٔ آخر الزمانهان ای حکیم پردهٔ عزلت بساز هان
Касыда 216ماه به ماه میکند شاه فلک کدیوریعالم ناقه برده را، توشه دهد توانگری
Касыда 219جان سگ دارم به سختی ورنه سگجان بودمیاز فغان زار چون سگ هم فرو ناسودمی
Рубаи 26کس از رخ چون ماه تو بر برنگرفتتا صد دامن ز چرخ گوهر نگرفت
Рубаи 48خاقانی را شکسته دیدی به درستگفتی که ز چاره دست میباید شست
Рубаи 72تب داشتهام دو هفته ای ماه دو هفتتبخال دمید و تب نهایت پذرفت
Рубаи 78رخسار تو را که ماه و گل بندهٔ اوستلشکرگه آن زلف سر افکندهٔ اوست
Рубаи 114آنجا که قضا رهزن حال تو شودگر خانه حصار است وبال تو شود
Рубаи 132چون درد تو بر دلم شبیخون آورددندانت موافق دلم گشت به درد
Рубаи 187او رفت و دلم باز نیامد ز برشمن چشم به ره، گوش به در بر اثرش
Рубаи 227مهر تو برون آستان اندازمخاک از ستمت بر آسمان اندازم
Рубаи 230من دست به شاخ مه مثالی زدهامدل دادم و بس صلای مالی زدهام
Рубаи 262در کوی تو خاطری ندیدم محزونزاهد از عقل شاد و عاشق ز جنون
Рубаи 284کردم به قمار دل دو عالم به گروتن نیز به دستخون سپردم به گرو
Рубаи 286دل هرچه کند عشق فزون آید از اوشد سوخته بوی صبر چون آید از او
Рубаи 304دی صبح دمان چو رفت سیاره به راهسیارهٔ اشک ریخت صد دلو آن ماه
Рубаи 310خاقانی اگر به آرزو داری راینه دین به نوا داری و نه عقل به جای
Кыта 2نظام دولت بهرامیان رشید الدینفلک توئی و زمین ما و ذره نامهٔ ما
Кыта 11خاقانی ار به باره کشد دست بدتر استاز ابرهه که پیل کشد جنگ کعبه را
Кыта 16ما غم کس نخوردهایم مگرکه دگر کس نمیخورد غم ما
Кыта 28دوش آن زمان که چشمهٔ زراب آسمانسیمابوار زین سوی چاه زمین گریخت
Кыта 82ای همه نیستها به صنع تو هستهستها با کمال ذات تو نیست
Кыта 83مهتر قالیان و نور مرندمیلشان جز به سربلندی نیست
Кыта 87دریغ میوهٔ عمرم رشید کز سر پایبه بیست سال برآمد به یک نفس بگذشت
Кыта 92سرفکنده شدم چو دختر زادبر فلک سر فراختم چو برفت
Кыта 101اقضیالقضاة عمر عبد العزیز راستجاهی کز آن ملائکه حرز حریز کرد
Кыта 138جهان را آه آه از دل برآمدچو عزالدین بوعمران فروشد